AD LIBRI V, 27, 417 
μέν ένυδρων 6 κροκόδειλος , των δέ νποπτέρων ή στρουΰός 
ή μεγάλη , των γε μην τετραπόδων ο έλέφας. Contra ipse 
locus Aristotelis, si accuratius inspiciatur, insolente et 
dura oratione facit indicium corruptelae. Vide enim: έξ 
ελάχιστων μέγιστον ζωον γίνεται. Hucusque bene habet. 
Sed cur additur εκ τούτιον ? Haec plane abundant inepte· 
Sed multo ineptius dicitur ζωον γίνεσδαι εξ ωων. Vnran 
enim sufficit yni animali ouum generando. Quid dicam de 
voce ελάχιστων, quasi ouum nullum nec maius, vt stru¬ 
thio cameli, nec minus sit, vt sunt multarum auium et 
lacertarum oua. Quid igitur sibi vult ελάχιστων mentio, 
nulla proportionis ad animal ipsum habita ratione. Pulli 
autem proportionem ad animal adultum respici docent se¬ 
quentia: το' μέν γάρ ώόν — -καί ό νεοττός τούτου κατά λό¬ 
γον αυξανόμενος -— πήχεων . Accedit auctoritas loci He- 
rodotei, quem verbotenus fere reddidit Philosophus. Vnde 
suspicio nascitur, scriptum olim fuisse: εξ ελάχιστου δέ των 
ζώων μέγιστον γίγνεται τούτο' το μέν γάρ et reliqua. 
Nunc denique redeat oratio ad locum Arabis, qui e libro 
Aristotelico varie interpolato ductus est. Nugas similes 
ex Aegyptiorum ταριχευτών et sacerdotum narratione po¬ 
suit Aelianus Η. A. 10, 21. Κύει δέ άρα το ζωον τούτο εν 
εξήκοντα ημέραις, καί τίκτει ώά εξήκοντα, καί τοσαύ- 
ταις ημέραις θάλπει αυτά· σφονδύλους τε έχει επί της 
ράχεως τοσούτονς , νεύροις τε αύτόν τοσούτοις φασί διε- 
ζώσΰαι· λοχεία τε αύτών ές τοσοντον πρόεισιν αριθμόν, 
καί έτη βίοι εξήκοντα * πάρεστι δέ καί όδόντας εξήκοντα 
τοΰδε τον ζώου άριέλμείν * φοΑεύον δέ άρα καβ’ έκαστον 
έτος εξήκοντα ήμερων άτρεμεί καί άτροφεϊ. Vides plur% 
etiam dierum latitatiouis numerum accommodatum super¬ 
stitioni, de qua Iamblichus de Mysteriis p. 123 . καί εϊ τι- 
νας των παρ* ήμϊν άριΰμούς ώς επί τον κροκοδείλου λαμ - 
βάνονσι την έξηκοντάδα, ώς οίκείαν ήλίω. Numerus ver¬ 
tebrarum in Nilotico conuenit, vt e Merck ii annotatione 
video. Vnitatem spinae, quam in hyaena memorauit Pli- 
Adnot. II. Dd 
