AD LIBRI VI, i 3 . 43 i 
θορόν^ άλλ’ εχουσιν άεϊ πλείω η ελάττονα, αΐ μίν ώά, oh 
δί 1 9 ορόν. 
Ibidem: εις τους τόπους , εις ονς εκτίκτουσι, 
ταντα σώζεται . Vulgabatur οΰς sine praepositione, quam 
e Codice Mediceo et Guilelmi addidi. Sed sanitas loco ita 
non fuit restituta. Gaza videtur banc fere scripturam se¬ 
cutus esse: εκτέκωσιν εις τόπους επιτηδείους τφ (vel προς 
τό ) έντίκτειν 9 ταντα σώζεται . Eandem fere scripturam 
A lb er tus periphrasi expressit. 
Ibidem sect. 4 . ώσπερ ol τνφλίναι όφεις. Infra 8, 
g3, 3. lacerta χαλκϊς dicitur similis colore τοις τνφλί- 
νοις οφεσι. vbi Sylburgius in Indice monuit τνφλίναις 
scribendum esse. Vnicus est Aeliani locus de anim. 8. c. i 3 . 
vnde forma eius possit coniici: Τον τύφλωπα δί } ον καί 
τνφλίνην καλό ναι καϊκωφίαν δί προσέτι, κεφαλήν μίνπα- 
ραπλησίαν εχειν μυραίνη λέγει τις λόγος, οφθαλμούς δί 
άγαν βραχίοτονς' καί 1 9 άτερον μίν τοιν όνομάτοιν εν¬ 
τεύθεν εϊληφε · τον μίν δη κωφίαν , έπει νωθής έστι την 
ακοήν · δοράν δί Ισχυράν εχει καί διακοπτομένην βραδύ¬ 
τατα . Ceterum in vniuersa serpentium classe, quam ex 
diuturno studio satis cognitam habere mihi videor, nullum 
genus equidem noui, quod cum forma et natura acus ma¬ 
rinae comparari possit, praeter lacertam apodem Pallasii, 
quae pariter vt anguis viridis Americanus, ventrem sutura 
diuisum habet. Lacertam autem apodem in Graecia etiam 
repertam testatur Britannus Shau>. De partu eius nondum 
constat, non magis quam de partu lacertae sepis Linnaei 
et scinci sepis a me descripti, qui similem corporis sutu¬ 
ram et διάφυσιν habent. Sed corium robustum scytalae 
generi magis conuenire videtur. 
Ibidem sect. 5 . Ή δί γένεσις εκ τού ώον ομοίως συμ¬ 
βαίνει. Ita scriptum et editum me voluisse, testatur an¬ 
notatio ; sed vocabulum ομοίως omissum fuit. 
Ad VI, i 3 , i. τίκτονσι δί εν τή καθήκον ση ώρα — 
επί τοϊς άστροις. Gaza vertit : Pariant temporibus statis. 
