AD LIBRI VI, 22 . 
413 
et non multum elaborata . Nullam liarum interpretatio¬ 
num possum laudare. Xenophon Conuiuii 2, 16. de vsu 
saltationis disputans ait: ώσπερ χρή όρχείσθαι τον μέλλοντα 
εύφορώτερον το σώμα ’εξειν. vbi interpretantur agile , ex¬ 
peditum. Ita Pollux Onomastici 4 . s. 97. inter όρχηστού 
virtutes commemorauit vocabula εύφορος et ευφορία . 
Idem l.s. 19!. iri equo inter animi virtutes posuit εύφορος, 
quod est ab hoc loco nostro alienum. 
Ad VI, 22, 3 . de equis: Αποτελειουνται δέ τά θή- 
λεα των άρρένεον έμπροσθεν εν δε τη γαστρί τά άρρενα 
των θηλειών, καθάπερ καί επί των ανθρώπων. Το αυτό 
δε τούτο συμβαίνει καί επί των άλλων ζώων, όσα πλείω 
τίκτει. De homine obseruatio repetita extat infra 7, 3 , 5 . 
de ceteris vero animalibus longe aliter sensit de generatione 
animalium 4 , 6. quem locum obiter redintegrabo. Γίνε¬ 
ται δέ ανάπηρα μάλλον εν τοις άνθρώποις τά άρρενα 
των θηλέων, εν δέ τοις άλλοις ούδέν μάλλον. Αίτιον δ', ότι 
εν τοις άνθρώποις πολύ διαφέρει τό άρρεν του θήλεος τη 
θερμότητι της φύσεως · διό κινητικώτ&ρά εστι κυούμενα 
τά άρρενα των θηλέων * διά δέ τό κινείσθαι θραύεται μάλ¬ 
λον' εύθραυστον γάρ τό νέον διά την ασθένειαν . Αια 
την αυτήν δέ ταύτην αιτία,ν και τελειουται τά θήλεα τοις 
άρρεσιν ούχ ομοίως εν τοις γυναι'ξίν' [εν δέ τοις άλλοις 
ζώοις ομοίως' ονδέν γάρ υστερεί τό θήλυ πλέον τού άρρε~ 
νος, ώσπερ εν ταΐς γυναι'ξί ·] εν μέν γάρ τη μητρ} εν πλείο- 
ψι χρόνοο διακρίνεται τό θήλυ τού άρρενος' εξελθόντων 
δέ, πάντα πρότερον άποτελείται, οϊον ήβη καί άκμη καί 
γήρας τοις θήλεσιν η τοις άρρεσιν' άσθενέστερα γάρ είσι 
καί 'ψυχρότερα τά θήλεα την φύσιν — Έσω μέν ούν δια - 
κρίνεται διά την ψυχρότητα βραδέως · ή γάρ διάκρισις πέ~ 
ψις έστί' πέττει δ ή θερμότης' εύπεπτον δέ τό θερμότερον' 
ίκτός δέ διά την άσθένειαν ταχύ συνάπτει προς την άκμήν 
καί τό γήρας. Πάντα γάρ τά έλάττω προς τό τέλος έρχε¬ 
ται θάττον, ώσπερ καί έν τοις κατά τέχνην εργοις, καί 
εν τοΐς υπό φύσεως συνισταμένοις. Αιά τό ειρημένον δέ 
