444 
CVRAE POSTERIORES 
αίτιον lv τοϊς άν&ρώποις μέν τά διδνμοτοκονμενα \ 9 ηλν 
καί άρρεν ηττον σώζεται, εν δέ τόις άλλοις ον&έν ηττον · 
τοϊς μεν γάρ παρά φύσιν το Ισοδρομεϊν, ούκ εν ίσοις χρό- 
νοις γινόμενης της διακρίσεως, άλλ' ανάγκη τό άρρεν ύστε - 
ρεϊν η τδ 3 ηλυ προτερεϊν εν δέ τοϊς αλλοις ον παρά φυ~ 
σιν. Vbi verba seclusa e Codice et versione Guilelmi ad¬ 
didi , ad sensum absoluendum plane necessaria, quorum 
tamen vestigium non extat in versione Gazae. Ceterum 
apparet praefracte liic Aristotelem negare, extra genus 
humanum discrimen illud reperiri inter marem et femi¬ 
nam, dum in vtero matris perficiuntur; atque hinc cau¬ 
sam deriuat, cur gemelli diuersi sexus in genere anima¬ 
lium non minus possint viuere, quam sexus eiusdem» 
quod contra esse in humano genere aifirmat et hic et in 
historiae 7, 5 , 1. Neque in hoc nostro loco emendationi 
locus est. Itaque statuendum esse videtur, opinionem 
mutasse deinde Aristotelem meliora edoctum. Plinius, 
qui multa e libro septimo Philosophi in suum septimum 
volumen transtulit* etiam hunc locum conuertit, admista 
tamen non vno errore. Ita vero ille 7, 4 . Editis gemi¬ 
nis raram esse aut puerperae aut puerperio praeterquam 
alteri vitam: si vero vtriusque sexus editi sint gemini, ra¬ 
riorem vtrisque salutem. Feminam gigni celerius , quam 
mares, sicuti celerius senescere: saepius in vtero moueri 
mares. Primam loci partem ex Aristotelis de generat, 
anim. 4 , 6. translatam esse falso posuit Harduinus; altera 
philosophum habet auctorem. Tertiam partem de tem¬ 
pore sexus vtriusque in vtero perfecti vitiosam esse vi¬ 
derat iam olim Pintianus, eam que emendare conati sunt 
varie viri docti. Codices scripti nihil habent varietatis. 
Harduinus vitium manifestum inepta annotatione incrustare 
conatus est. Equidem Plinio errorem suum relinquendum 
censeo. Transeo ad locum Plutarchi de Placitis 5 , 21. 
qui Asclepiadi adscribit eandem sententium, numeris. ta*. 
men dierum definitam : επί μέν των άρρένων, διά τό χτερ- 
