AD LIBRI VI, 24 . 26. 44 7 
stimonio Magonis et Dionysii, interpretis Magonis, com¬ 
pertum liabuit cum Yarrone Columella. Quod de verbis 
ύστερον δονκε'τι άναβαίνει dubitabat Scaliger, eoque po¬ 
tius ad ginnum referebat, in eo manifeste errauit. Sermo¬ 
nis vsus id non patitur. Sed recte is ginnum vtroque loco 
eundem intelligi censuit, cum Gallus Camus priore loco 
ϊννος scripserit, bardeau vertens, contra γίννον bidet in¬ 
terpretans. 
Ad VI, 24 , 2. συναμπρεύων καί παραπορενόμένος* 
Locus est alter Plutarchi in Catonis vita c. 5 . d δέ των 
ΐΛβηναίων δήμος οικοδομών τον Έκατόμπεδον, όσαςκατε- 
νοΎΐσεν ήμιόνονς μάλιστα τοΐς πόνοις (altera lectio χρόνοι S 
habet,) εγκαρτεροναας 3 άπέλνσεν ελευβέρας νέμεσΰαι καί 
άφε'τους' ών μίαν φασϊ καταβαίνουσαν acp εαντης προς 
τά έργα τοΐς άνάγουσι τάς άμαξας νποζνγίοις εις άκρόπο- 
λιν σνμπαρατρέχειν καί προηγεΐσΰαι, καϋάπερ έγκελενο- 
μένην καί σννεξορμωσαν * ην και τρέφεσΰαι δημοσίοι μέ¬ 
χρι τελευτής έψηφίσαντο. 
Ad VI, 26, 1. όταν όργωσα παρεκκλίνουσιν άλλήλας. 
Gaza vertit: et socias declinant 3 cum turgente iam venere 
coitum appetunt. Scaliger: atque vrgente venere vicis sim 
inter se subigunt. Ad quae annotauit: παρεκκλίνουσι. in¬ 
clinant. Honor sit auribus: foedissimum enim verbum est 
apud Satyricum et infandum. Theodorus declinant socias : 
imo inter se conscendunt. Quod nos vidimus saepe in ci¬ 
curibus. — Idcirco autem dixit παρεκκλίνουσι, quoniam 
etiam manu si clunes demulceas , statim se subducunt clu¬ 
nibus demissis. Sed haec significatio verbo graeco non 
inest. Camus ita: et lorsqd elles sont en chaleur , e lies 
s* e c artent les unes des autres. Verbis παρεκκλίνονσα μι¬ 
κρόν εις τά ευώνυμα de corde vtitur noster de Partibus 3 , 
4 . paulo vergit ad laeuam vertit ibi Gaza. Ethicor. 2, 1. 
de nomine ηΰος ab ε-&ος deriuato, sed paulum deflexo: 
οΰεν καί τουνομα εϊλήφε, μικρόν παρεκκλίνον άπό του 
εΰους. vbi editio Florentina παρεγκλίνον habet. Equidein 
