455 
AD LIBRI VII, 5— 7 . 
Ad VII, 5 , 3 . «ai τώ*/ δαχράλεστέρω χρησαμένων αλί. 
Ita praeeunte Codice Paris, scribendum fuerat; vulgatum 
nunc, a Camo inductum, tm graecum non est, iunctum, 
vocabulo δαιριλεστέρω. 
Ad VII, 6, 4 . καί ούδέν άποτέτακτατ τούτων. Gaza 
vertit: integri autem e mancis ne gignantur, nulla res 
obstat , et saepissime ita agitur. Scaliger, quem sequitur 
Camus: et nihil horum certo ordine statutum est. Sed 
exemplum verbi αποτάσσω liac notione vsurpati aliud 
desidero. Deinceps pro γενών scribendum fuit cum Co¬ 
dice Guilelmi γενεών , et Scaliger vertit per plures (tres) 
generationes. 
Ibidem sect. 5 . γίγνεται δέ καί τουναντίον τά μέν 
•βηλεα τω πατρί — μητρί. Vereor ne posterius membrum 
a Grammatico vel lectore appositum sit. Non solum enim 
superuacua sunt verba, sed structura etiam eorum vacillat. 
Addita saltim copula καί opus erat; nec omitti commode 
potest verbum εοικε, post interserta verba γίγνεται, δέ 
καί τουναντίον. Certe in vulgata scriptura incisum post 
τουναντίον erat ponendum. 
Ibidem: καί κατά μέρη δέ γίγνονται εοικότα άλλα 
[μέρη] έκατέρων. Sensum bene reddiderunt interpretes 
tres recentiores, sed in graecis vitium inest non in solo 
vocabulo μέρΐ] abundante, sed praeterea cum libro Guilel- 
mi et Paris, εκατέρορ scribendum est. Scaliger vertit: Par¬ 
tibus quoque aliis atque aliis vtrosque repraesentant, quasi 
scriptum esset κατ άλλα καί άλλα μέρη — εκατέρφ. 
Ad VII, 7, *· περιέχουσιν οϊον υμένες, — περί τούτο 
άλλος. Ita scribere volui ; verum aut calamus aberrauit, 
aut operae peccauerunt. 
Ibidem sect. 2. scribe ωτα δ 1 εκτός, non εντός. 
Ibidem sect, 3 . d δ όμφαλός έστι κέλυφοςπερί φλέβας, 
ών η άρχη έκτης υστέρας έστI, τοϊς μέν ούν εχουσι’τάς 
κοτυληδόνας , εκ των κοτυληδόνων · τοϊς δέ μη εχουσιν. 
από φλεβός. Ita hic locus fuerat distinguendus; quocum 
