4 62 
CYRAE POSTERIORES 
vocari posse putamus. De trynga idem subdit: Quo fit, vt 
putem, hanc esse quam vulgus Taurinum gallinetam vo¬ 
cat: turdi magnitudine , ac motans caudam, nec multum 
colore dijferens: a sono vocis sic dicta a Graecis. Nun¬ 
quam perpetuo tractu volat , sed moratur hominis super¬ 
ventum , vt paene contingas: tum a capturiente auolat, 
atque haud procul considit , aspectutque frustratum. Quid 
vero dicam de cinclo, nihil pro certo compertum habeo · 
Est quaedam auicula , quam becudellam vocant Vascones, 
quasi paruam beccassam. Beccassa autem est quae gal- 
linago: cui fortasse non male cincli nomen conueniat. 
Gallinetae Taurinorum propior , at minor j quare speciem 
puto. Motat haec quoque caudam. Sunt et aliae, quae 
motant caudam , vt ea quae ab hoc effectu motacilla vo¬ 
catur. Quare quidam putarunt esse tryngam, sed mores 
non conueniunt. De calidri assentitur Bellonio, qui com¬ 
parabat Gallorum auem Chevalier vocatam. 
Ad Vili, 5 , 7. λάρος — κέπφος, alSma, χαρα- 
δριός. Scaliger annotauit, larum album Venetis audire co¬ 
culum , κ&πφον Gallis pullam aquae, duplicis generis, ma¬ 
iorem et minorem: hanc a Vasconibus gariolam appellari. 
aidmav a colore atro vocatam fuisse \ vnde etiam αϊΰωψ 
dicatur, χαραδρνός Gazae hic rupex, in nono hiatula au¬ 
dit. De quo Scaliger coniecturam suam ponere non est 
ausus. Κολυμβίδα Taurinorum gregot interpretatur, quae 
gregatim volant, vt sic aquilae marinae fugiant impetum. 
Ibidem : καί ai κορώναν δέ νέμονταν των έκπνπτόν - 
των ζώων · παμφάγον γοίρ έστνν. Dura structura est ver¬ 
borum κορώναν — παμφάγον, intellecto ζώον vel ορνεον. 
ϊη singulari non insolens nostro eiusmodi loquendi modus. 
De re oblitus sum annotare simillimum locum Aeliani de 
nat. animal. i 5 , 23 . de delphino: καί άπαξ εκβρασβέντες 
νπό τον κύματος κορώνανς τε έναλίανς καί λαρονς δεϊπνόν 
ενσν. Pan crates apud Athenaeum 7. p. 283. in eadem nar¬ 
ratione nominauit αίΰυίας. Odysseae 12. versu 4 18.0^ δέ 
