CVRAE POSTERIORES 
mule confundit nomen velus cum re noua latinis: a litor e 
dicta herbula . ο δ'άλλος, qui non est προς τη γη. Hunc 
ducem secutus Camus posuit: L? algue noire vient sur les 
cotes : T autre espece d’ algue ressemble a une herbe sauvage. 
Vide dicta et adhuc dicenda ad 9 , 23, 4. 
Ad VIII, i5, 7 . είσπλέονσι δέ ol θύννοι ini δεξιά εχό- 
μενοι της γης — ότι τω δε'ξιφ όξύτερον όρώσι. Narratio¬ 
nem lianc explicare conatus sum ad Aeliani 9 , 42. p. 584. 
Ibidem sect. 3. Καί ό γόνος δε τότε μικρός άλίσκεται 
περί Βυζάντιον . Comparanda sunt, quae supra 6 , 16 , 5· 
traduntur : γίγνονται εκ του ωον άς καλουσιν ol μεν σκορδύ- 
λας, Βυζάντιοι δέ αύξίδας, διά το εν ολίγαις ημέραις αυ~ 
'ξάνεσθαι' καί εξέρχονται μεν τον φθινοπώρου άμα τοί? 
θύννοις > είσπλέουσι δε του εαρος ηδη ούσαι πηλαμνδες. 
Hoc manifesto testimonio constat, pelamydem esse-annicu¬ 
lum'thynnum. Consentit etiam Oppianus Halieut. 4, 5o \ 
seqq. Φυλά δε πηλαμνδων εκ μεν γένος είυϊ θαλάσσης 
Ευξείνου, θύννης δε βάρύφρονος είλείθυιαι. Κείναι γάρ, 
Μαιώτις όπη ξυμβάλλεται άλμη , άγρόμεναι λιμναίον υπό 
στόμα και δονακηας υδρηλούς ώδίνος επαλγέος εμνησαν- 
το. Και τά μεν όσσα κίχωσι μεταδραμάδην κατέδονσιν 
ώά, τά δ' εν δονάκεσσι και εν σχοίνοισι μένοντα πηλαμν- 
δων άγέλας ώρη τέκεν' ai δ οτέ κύμα πρώτον επιψαίρωσι 
πόροιό τε πειρηαωνται , ’ξείνον άλός σπενδουσι μετά πλόον , 
ουδ’ εθ έλουα ι μίμνειν, εν θ’ εγένοντο , καί ηβαιαί περ εουσαι. 
Tum narrat, has pelamydas, (est γόνος ab Aristotele voca¬ 
tus) migrare in profundissimum maris Thracii sinum, ni¬ 
grum appellatum, ibique hiemare; redeunte autem vere 
iam grauidas factas redire eo, vnde profectae erant, vt ibi 
pariant, άεξόμεναι δέ μένουαι λαρόν έαρ · τη δέ σφι καί 
ίμερος άνεται εννης: πλησάμεναι δέ τόκοιο , παλίμποροι 
αντις ϊενται πατρώον μετά κυμα 9 μάγον δ” άπό γαστρός 
εθεντο. Tum refertur captura earum , quam sinus nigri 
accolae Thraces hieme exercent, versu 55o — 5 61 . Atque 
hic est γόνος, quem circa Byzantium capi refert Aristoteles. 
