AD LIBRI Vili, 20. 
471 
Aavm, 19, οΐον τάς μαίας τάςτε γραύς· Scaliger 
μοίίας ait esse, quas Veneti grameolas dicant, cute laeui. 
Ad VIII, 20, 6. όν καλούσί τινες μαρϊνον. Ita scribere 
volui, vt testatur annotatio; vulgatam μύρινον errore ne¬ 
scio meo an operarum remansit. 
Ad VIII, 20, 7. Τόποι δέ έκάστοις συμφέρουαι προς 
ενθηνίαν οσα μεν είσι φύσει παράγεια η πελάγια, εν έκα- 
τέρω τούτων. — έν άμφοτέροις. Ita liaec erant distinguen¬ 
da. Scripturam vulgarem πελάγια η αίγιαλώδη erunt 
fortasse qui defendant comparato loco 1, 1, 7. vbi est: 
τά μέν πελάγια, τά δ’ αίγιαλώδη, τά δέ πετραία. Verum 
equidem etiam ibi αίγιάλεια aiit π αράγεια malim. Nam 
de piscibus littora frequentantibus recte vsurpari ista for¬ 
ma non videtur, sed de locis naturam littorum habentibus 
aut in littora dilatis. Similiter pisces πετραιοι recte di¬ 
cuntur ; πετρώδεις dici non possunt pisces, sed loci. Ce¬ 
terum sensum loci obscurat figura orationis muitoties vsur- 
pata ab Aristotele. Verba προς εύθηνίαν recte Scaliger 
vertit: vbi bene habeant. E nomine igitur repete verbum 
εύϋηνει ad membrum εν εκατέρφ τούτων et ad alterum έν 
άμφοτέροις. 
Ad VIII, 20, 9. ότι θερμαίνονται, καΐτό άνω έπιπολά- 
ζουσι. Locum vitiosum esse non dubito. Primum cui 
vsui est repetitum οτι θερμαίνονται postilla της άλέας ενε- 
κεν ? Deinde έπιπολάξουσιν vsum adiunctum non habet 
nec causam. Denique articulus τό ante άνω insolenter 
adiungitur. Gaza vertit: per summa etiam maris innatant , 
quo teporis potiantur. Scribo igitur: καί εις το άνω επι~ 
πολάζονσιν, ότι θερμαίνονται. 
Ad VIII, 20, ι 3 . κνρτω θηρεύουσι. Mirus est S cali¬ 
ger i error κυρτόν retia interpretantis. Is annotauit ad 
hunc locum haec : Gaza κνρτφ nassa vertit, non recte: 
sed sinu potius. Nassa enim est excipula: labyrinthum 
vocat Theocritus, Veneti voegam. Similiter paulo post 
verba κυρτόν ένθέντες vertit rete indito. Idem deinceps 
