4/4 
CVRAE POSTERIORES 
ger staphy linum herbam pastinaeam t , et σφονδύλην pariter 
spliondylium herbam falso interpretatur. Ceterum ope¬ 
rarum vitium σημειον Si καϊ τούτο corrige, et scribe 
τούτου* 
Ibidem : ή καλούμενη χαλκίς. Scaliger annotauit ita; 
A colore dicta est chalcis : raua enim est: grimolam vo¬ 
cant Aquitani,. Itali lacertulam. Nam Tusci , vt dixi¬ 
mus ^ verum lacertum luteo colore ramarrum, alii ligurum. 
Ad VIII, 24 . μηλίδα. Scaliger: Quare hunc mor¬ 
bum μηλίδα vocarit, haud sane constat. At etiam hoc 
morbo laborant equi: bormum Galli vocant. 
Ibidem: τοΐς τυφλίνοις όφεσι. Iam olim Sylburgius 
in Indice Graeco monuerat ex loco 6, 12, L· scriptum 
luisse τοΐς τυφλίναις. De serpente ipso dictum fuit ad 
istum locum in Curis posterioribus. 
Ad VIII, 26. εν ηπερ ωρψ καϊ γίνεται, όταν τοιουτον 
η το έτος, οϊον το έαρ. Gaza vertit: videlicet cum annus 
talis, quale ver , humidus et tepidus est. Ita etiam Camus, 
Scaliger sic: bene valet , cum annus eiusmodi sit, qual e 
tempus in quo generantur , verno similis , humidus et te¬ 
pidus. Annotauit autem haec: Oratio paulo concisior, εΰ- 
ΰηνέίεν ι)περ ώρ<% καϊ γίνεται: bene est: hic ver notat. 
Postea subdit όταν τοιουτον y τό έτος : hic deest καϊ aut 
διό: nam vere gigni et bene habere * confessum . Ergo 
alio quoque tempore verno simili. 
Ibidem: ή ύλη ενέγκρ. Scriptura Guilelmi mihi vi¬ 
detur ad hanc fere lectionem ducere: ότανέρυσιβώδη άνΰη 
η νλη είςενεχΰψ Certe in annotatione είςενεχ'&η scribere 
debui. 
Ad VIII, 27, 3 . εν Si ry Ινδική, ως φησι Κτησίας , οΰκ 
ων αξιόπιστος, ούτε ήμερός έστιν ove άγριος ούς. Eodem 
auctore Aelianus de natura animalium 3 , 3 . vv ούτε άγριον 
ούτε ήμερον εν Ινδοϊς γίνεβ&αι λέγει Κτησίας , πρόβατα 
Si τα εκείνων ουράς πηχεως εχειν ro' πλάτος πού φησινο 
Repetiit eadem de suillo genere 16, c. 3 7. Locum Ctesiae 
