AD LIBRI VIII, 37 . 4;5 
excerpsit Photius c. i3. Palladius, Galata, seeuli IV.ine- 
untis scriptor, in narratione de Bragmanibus p. 5. haec 
habet: εστι δέ τά πρόβατα τετριχωμένα άνευ ερέας, /α- 
λακτοφόρα, λίαν πλατείας εχοντα ουράς. — χοίρος γάρ 
από Θηβαΐδος ουκ ετι εύρίσκεταν εν τοϊς μέρεσιν Ινδίας 
η Αιθιοπίας δι υπερβολήν καυμάτων. Latarum caudarum 
mentionem omisit Ambrosius is, qui Palladii opusculum 
latine conuertit, sed repetiit alius interpres nondum edi¬ 
tus in Codice Parisiensi 4886. quem a Bredovio , collega 
coniunctissimo, descriptum et communicatum ante oculos 
habeo. Multa narrationis Ctesianae vestigia reperisse mihi 
videor in libello isto Palladii, qui, quae sibi a monacho 
Thebano, peregrinatore, narrata refert de India et Brag- 
manibus, non nouerat pleraque fuisse olim a Ctesia tradita 
et per Graeciam vulgata; vnde narrationes mirum in mo¬ 
dum variatae et multa per secula seruatae Graecorum scri¬ 
ptorum libros omnes peruagatae sunt. Exemplo sit ver¬ 
mis ille mirus Indi fluminis, de quo Photius pauca haec 
excerpsit e Ctesiae Indicis: περί του σκώληκος του εν τω 
ποταμω, ο κάϊ μόνον των άλλων 3ηρίων εν αύτω γίνεται. 
Quem Aelianus de nat. anini. 5, 3. paene integrum multi s 
verbis descripsit; ad quem reliquorum scriptorum loca 
3audaui p. i43. Accedat nunc Palladii notitia,, quae ver¬ 
mem istum Gangi fluuio assignat his verbis: Τον δέ ποτά * 
μόν λέγουσι δυσπεραίωτον είναι διά τον λεγόμενον όδον~ 
τοτύραννον * ζώον γάρ έστι μέγιστον εις υπερβολήν ένυ^ 
πάρχον τω ποταμω αμφίβιον , ελέφαντα ολόκληρον καί 
ακέραιον καταπιεϊν δυνάμενον’ εν δέ τω καιρω του περά* 
ματος των Βραγμάνων προς τάς εαυτών γυναίκας ονκ 
όπτάνεται εν τοϊς τόποις έκείνοις. Ambrosius autem lo¬ 
cum hunc ita vertit p. 63. Fluidum autem ipsum cum 
maxima dicunt difficultate vadari, tum propter Ondoni- 
ton tyrannum, tum etiam timore cuiusdam animalis in 
supradicto fluuio morantis, quod tantae magnitudinis esse 
dicunt 5 vt integrum possit elephantum deuorare. Eo pero 
