AD LIBRI VIII, 27. 
477 
έπίσταντοα, διά την του τόπου ανατροφήν , καί τό π ε περί 
όντως άπό των θάμνων συναγουσι. Αενδρνφια γάρ είαι 
κολοβά, ως ελεγεν εκείνος ό Σχολαστικός. Εισϊ §έ καί οΐ 
Βιθσάδες ανθρωπάρια κολοβά , μελανοκέΐραλα, άκαρτα 
καί άπλότριχα. Pro quibus Ambrosius habet haec: Ipsa 
autem admodum parua atque inutilis gens est, quae intra 
speluncas saxeas viuil, et per praecipitia magna discurrere 
natura patriae edocta consueuit. Piper autem cum ramu¬ 
sculis suis colligitur. Ipsas autem arbores quasi quas¬ 
dam humiles ac paruulas stirpes esse dicebat. Nam et ip_ 
sos exiguos homunculos esse , et grandia quaedam capita 
asserit habere cum lenibus et detonsis capillis. Nomen 
igitur gentis omisit, et pro μελανοκέφαλα rectius μεγα- 
λοκεφαλα scriptum legit. Anonymus Parisiensis ita: Ac- 
cessique vsque ad eorum , quos JBessadas nominant, fines: 
apud quos et piper nascitur et colligitur. Ipsa autem ad¬ 
modum parua atque inutilis est gens, quae intra spelun¬ 
cas saxeas viuunt , et per praecipitia magna discurrere na¬ 
tura patria edocta consueuit. Piper autem cum ramuscu¬ 
lis suis colligi. Ipsas enim arbores quasi quasdam humi¬ 
les ac paruulas stirpes esse dicebat. Nam et ipsos exiguos 
quosdam et grandia habere asserit capita cum leuibus ac 
detunsis capillis. Vides scripturam μεγαλόκεφαλα etiam 
hac versione confirmari. Graecum exemplum priore loco 
gentem nominat Θηβαΐδας , sed ibi Codex Parisiensig 
i5yj. a Bredopio comparatus habet Βιθσάδων. Anony¬ 
mus Bessadas nominauit. Nomen Βιθσάδας vel Bessadas 
nusquam reperi, et qui in Periplo maris Erythraei dicun¬ 
tur Σησάδαι, a Ptolemaeo vero Βησάδαι, longe diuersi 
videntur. Eos nempe Tataros, Chinensium vicinos, in¬ 
terpretatur Vincent in Commentario ad Periplum istum 
Vol. II. p. 4y8. et 5oo. Miror Britannum Palladii nullam 
plane notitiam habuisse, vnde plura de commerciis Aegy¬ 
ptiorum et Indorum discere poterat. 
Alium locum habet de regione, quam Rragmanes ineo- 
