48 ο 
CYRAE POSTERIORES 
et sane ea mihi melior videtur, omissa coni unctione γάρ, 
copulaque και assumta, quam offert versio Guilelmi, sed 
alieno loco intersertam, scribendum existimo; όσαπερ 
ακοής μετέχει, καί μη μόνον των ψόφων ακούει, αλλά καί 
των σημείων διαισθάνεται τάς διαφοράς. Certe auditu 
non est opus ad percipiendas signorum, quae nutu, pul-. 
su, tactu, tractu et occursu dantur, differentias. Verbum 
άκοΰειν dicitur quidem apud poetas sensu latissimo et cum 
omnibus fere sensibus communicatur, sed nomen άκοη 
fere semper intra fines vnius audiendi sensus continetur. 
Ibidem sect. 3 . τά δ * άρρενα τουναντία. Dare volui 
e libro Guilelmi τάναντία. Sed praestat τουναντίον e more 
Philosophi scribere. 
Ibidem sect. 4 . καί, ώσπερ Ιλέχθη, καί άνδρειότε- 
ρον. Posterius καί e vulgari scriptura errore meo adhaesit,* 
iterum delendum, quia Scaligeri emendatio anteriorem ei 
sedem assignauit. 
Ad Cap. II. sect. ι. Πόλεμος μεν ούν προς αλληλα. 
Coniunctionem ονν omiserunt tres Interpretes ; neque ap¬ 
paret, quo referatur. Igitur suspicio est, excidisse quae¬ 
dam, quae transitum facerent ad hanc sectionem. Ibidem 
paulo postea Scaliger merito coniecit scriptum fuisse άπο- 
κτέντι η ίκβληθψ 
Ibidem sect. 4 . τρύγων δέ καί χλωρεύς. Scaliger ad 
haec: Ergo chloreus magna est auis. Et quaedam auis 
in Liguribus Taurinis, quae vulgo cloris dicitur, par tur¬ 
turi aut fortasse maior, rostro longo. Ea adeo praestat 
volatu, vt difficillime a falcone possit assequi. Fortasse 
ea est, de qua hic Philosophus: quanquam neque lutea 
neque viridis est. 
Ibidem: τύπανον vel, vt alii libri, τυμπανον, vulgo 
ταπΰνον, Scaliger putat eam esse auiculam, quae ab Italis 
misellus vocetur. 
Ibidem: κάλαριν ita interpretatur Scaliger: Cum ae~ 
golius, de quo alibi, auis sit nocturna, oportet vt cala- 
