484 
CYRAE POSTERIORES 
qui pro <7 υνδάκη scriptum ideo συνδηχθη probauit. Tum 
vero quaeritur, quid κινεΐν τ. το. significet? Num collum 
crocodili mouet et pungit? Insolens fiaec est verbi notio. 
An ipse suum trocliilus collum mouet et protendit, quo 
tutior egrediatur medius inter dentes serratos et exsertos ? 
Denique Plutarcbus de Solertia animal, c, 3 i. p. 192. Hutt. 
liunc locum ita reddidit: dv δέ μετρίως εχων ηδη\βονληται 
συναγαγειν τό στόμα καί κλεϊσαι, προκλίνει την σιαγόνα 
καί διασημαίνει, καί ου πρότερον καθίησι η συναισθα- 
νόμενον έκπτηναι τον τροχίλον. Is igitur συνδηχθη simi¬ 
liter scriptum legisse videtur, et verba όταν εξελθέϊν βοΰ- 
ληται , intellecto αυτόν, ad crocodilum retulisse. Sed in 
istis προκλίνει την σταγόνα haeremus, quae minime red¬ 
dunt Aristotelicum κινεί τον αυχένα, nisi motum muscu¬ 
lorum colli intelligas, a quibus oris apertio et clausio 
pendet. Ipsum verbum προκλίνετ etiam vitiosum visum est: 
Reiskio, qui προσκλίνετ scribi voluit. Sed si oris aperti 
maxillas dimotas, id est superiorem sublatam, inferiorem 
autem depresssam cogitemus, aut si sequimur veterum opi¬ 
nionem, et superiorem solam sublatam cogitemus, (id 
quod voluisse fieri videtur Plutarcbus, cum singulari nu¬ 
mero την σιαγόνα , maxillam, diceret,) recte sane ma¬ 
xilla sublata et erecta potest dici προκλίνεσθαι , inclinari, 
vt inferiori propior fiat, eoque ipso motu trochilum de 
exeundo admoneat. Quod si προσκλίνετ scribas, signifi¬ 
catur quidem motus eiusdem maxillae, ea tamen cum con¬ 
ditione, vt non tam erectae depressio, quam depressae 
accessus ad inferiorem intelligatur, qui est a consilio scri¬ 
ptoris alienus. 
Ad IX, 8,1. Αίδωσι δε έκατέρω διατηρούσα τινι συν¬ 
ήθεια τό προειληφός , όπως — λάβρ. De vitio loci et 
scripturae vulgaris suspicatus Scaliger ita annotauit: Me¬ 
lius διατηρουντα διδόασι. Deinde συνήθεια minus recte . 
Non enim hoc ex assuetudine faciunt, sed ex instinctu. 
