AD LIBRI IX, 10. 48 / 
annotatione erratum video in eo, cum τοιοντων referrem 
ad anes πτητικάς* Nam nominatus ορτυ'ξ antea inter au es 
μη πτητικάς, et in altero membro repetitus, docet, eas¬ 
dem nunc sub voce τοιοντων intelligi debere. 
Ad IX, 10, 2. ’Έστι δέ των δρυοκολαπτών εν μεν γέ¬ 
νος — άλεκτορίδος ζήλειας. Scaligeri annotatio ad Ii. 1 . 
baec est: Picorum genera nobis quoque tria nota sunt. 
Vnum pusillum, minus merula, subluteum , suhcine - 
reum, quem etiam infra cyaneum vocat Philosophus, 
scandentem muros, atque araneolos depascentem. Picum 
murarium vocant 'Taurini. Alter picus insignis rubra 
torque , quem Martium Latini vocant. Cuius rostri fir¬ 
mitas tanta est, quantam praedicat. Is arboribus insidit, 
easque sic scandit, vt supra dictum est. Idcirco a viri- 
dariis viridarium Taurini dicunt. Martius mas capite in¬ 
signi diademate: at foemina dilutiore: sicut et grus et ana¬ 
tes mares etiam in pectore. Tertium genus grandius, sed 
non tantum, quantum dicit Aristoteles. Picum quoque 
dicimus in Italia, rostro crassiore, morsu validissimo. Is 
etiam aniculis victitat', musteo colore vario. Voces hu¬ 
manas imitatur. Latine picus varius dici potest: Tusci 
gliiandaiam, Galli Geay. Puto eam esse, de qua hic Ari¬ 
stoteles. Picus vero paruus et minor merula, pedibus lu¬ 
teis , colore cetero viridi, pectore tamen albo, etiam eo¬ 
dem modo, quo picus, scandit arbores. Obseruat, vbi pi¬ 
cus excauauit, ad ostiolum, vbi ascendit, congerit lutum, 
vt ostium angustius ejficiat : tum ibi se condit. Ita aiunt 
rustici. Sed puto excauatum ab ipsis, vt sinuosum sit, 
co aret ari luto in aditum angustum. Vocem non eafidem 
cum pico edit, non absimilem tamen. Hos igitur ab opere 
bardissonos vocant quidam Vascones; quoniam lutarios 
parietes bardissum dicunt. Alii etiam tap is sonos: quia 
tapiam idem opus appellant. Est et in eodem genere alia 
species longe minor, dorso nigriore. Eae excauant in ar¬ 
bore, vt nidificent, sed non extruunt lutum., Scaletani 
