CVRAE POSTERIORES 
4go 
mais ou la tene est malle. Satis de voce dictum in anno- 
tation^. 
Ibidem sect. 2 . χλωρίς , διά τδ τά κάτω εχειν ωχρά. 
Scaliger ad haec: Sunt igitur tres affini nomine aues : χλω- 
ρευς, χλωρίων , χλωρίς. Grandis auis est χλωρεύς. At 
χλωρίων est quem piridonem diximus, frisonem Itali . 
χλωρίς , quam Vascones verdaugiam vocant , id est viri¬ 
dem aniculam , minus crassam, et rostro minus robusto, 
quam viridi. 
Ad IX > ι5. η άλοσάχνη. Dioscoridis locum compa- 
rauit etiam Scaliger. In communionem eiusdem nominis 
venit etiam aliud corpus marinum, de quo Herodotus, me¬ 
dicus Orihasii, Collectan. p. 345. editus nuper a Cei. Mat¬ 
thaei: τό re λεγόμενον άλών λίπος, ότινες άλοαάχνην κα~ 
λοΐισι. Adhibet is ad humorem oculis detrahendum cum 
meile, hyssopo, anagallide atque aliis. 
Ad 9 , 16 , 1 . εώραται μεν γάρ — Νεοττενει δέ καί 
οντος — σκώληκας. Gazae versio : lam vel decem et se¬ 
ptem oua atricapillae reperta sunt , haec et sequentia om¬ 
nia ad melancoryphum, non ad a egi th alum retulit. Contra 
Scaliger verterat: Aliqui etiam a melancorypho plurima 
edi autumant. Sed plura adhuc struthionem afrum. Et¬ 
iam ad septem et decem visa sunt. Sed enimuero etiam 
plura quam viginti. — Nidi/icat aegithalus in arboribus et 
vermes depascitur. Oratio graeca sane est ambigua. Mihi 
tamen commodius et rectius melaneoryphus intelligi vide ¬ 
tur , quam aegithalus, propter additam particulam γάρ et 
illud καί οντος , quod satis etiam arguit, nidiiicationem ei 
victum vtrique esse communem. Sed vulgus extra tria 
aegithalorum genera vel species supra 8,5, 3. nominatas 
seorsum nominabat peculiari nomine melancoryphum, 
quanquam ad idem genus pertinentem. Aristoteles ipse et¬ 
iam tribus aegithalorum generibus J. c. statini sublicii: συ- 
καλίδα , μελαγκόρυφον, πυρρονλαν., non quasi genere di¬ 
versas, sed vi congeneres, sed nomine vulgari distinctas 
