5ο6 
CYRAE POSTERIORES 
Altera loliginis species, quam Graeci hodie trapsalo 
vocant, admonet me de polypi genere aliquo memorato 
apud Athenaeum 7. p»317. (162. Scjiw.) vhi Clearcbus 
Solensis, discipulus Aristotelis, haec tradit : Circa Troe¬ 
zenem olhn nefas erat venari et in cibo numere polypum, 
et eum qui sacer vocatur, et eum quj reinex vocatur» 
Dubium est, quod gentis polypi et qua ,de causa sacrum 
fuerit habitum et dictum; remigans tamen (χίαπηλάζης) 
vel idem vel affinis esse videtur ei, qui ναυτίλος ,ab aliis fuit 
appellatus. Est etiam alius locus apud Athenaeum ibidem 
p. 3 18. (4>6. Schw.) ,experptu§ e deperdito opere Aristor- 
telis. περί Ζωϊκφν xql 'Ιχθύων , vhi dicitur πολύπους 6 
μεν νρέψίχρφς ) Q. ,δ,έ ναυτίλος. Vocem γρεψίχρως pm 
mu? Casaubonus e yersione Daleeampii recepit, et scri¬ 
pturae Codicum τριψίχρως substituit, quam ii» Stephaniis 
interpretatus erat ; qui attrifu sen affrictu colorem inducit. 
Quem sensum naturae polypi non conuenire, statii» ap-. 
paret. Quare emendationem ^ρειρίχροχς facile receperunt 
viri docti, quam naturae polypi ita accommodarunt, vt 
verterent: cutem mutans seu colorem. Verum equidem 
de ha.c ipsa scriptura valde dubito. Nullum enim vocabu-. 
Ium graecum noui, quod e futuro τρέψοι verbi τρέπω de- 
riuatum fuerit; nec ys.quam τρε φις fuit, adhuc repertum; 
sed Graeci τροπήν dixerunt, non τρέψιν. Equidem vix 
dubitandum existimo, ab Aristotele scriptum fuisse βρυ- 
ψίχρωζ ). quam vocem Hesychius interpretatur τρυφερός, 
i. e. tenera et molli cute. Itaque non vulgaris polypus 
intelligi videtur, sed genus aliquod diuersum, et simile 
nautilo, quod tenerum et molle corpus tegumento assumto 
aliquo cochleae munire solet. Coloris quidem mutatio 
polypo tanquarn propria fuit a plurimis tradita; fuerunt 
tamen etiam, qui eandem sepiae vindicarent, vl apparet 
ex Aristotelis Irisl. 9, 25 , 10. Atque omnino causa muta¬ 
tionis inesse videtur in magna aeris multitudine, quae per 
totum corpus et brachia dispertita cum sibilo exit, cum 
