5ι6 
CYRAE POSTERIORES 
est de apibus: iv μεν ovv ταΐς μελίτταις άκεντροί είσι κάϊ 
οι κηφήνες και οι βασιλείς. Quae Philosophum sane non 
decet variatio sententiae. 
Ibidem sect. 6. Τροφή δέ χρωνται — την δε πλείστην 
άπ ο ζωοφαγίας. Nisi verbum εχουσι excidit, structura 
flagitat scripturam τή δέ πλεΐστη. 
Ibidem sect. 7. τραπέίσης της ωράς. Vulgatam προϊον- 
ϋης τής ώρας cum Scaligero fere vertit Camus: lorsque la 
saison est avancee. Albertus: in fine hiemis. E cuius et 
Guilelmi versione fere est,vt lacunae suspicionem capiam. 
Albertus videtur nidos tenthredinum in vesicis foliorum 
m 
vlmi latentium, humore glutinoso repletos, intelligi vo¬ 
luisse. 
Ad IX , 3 o. τικτονσιν —* &υρισι δϋσϊν — iv τοντοις. 
Vitium loci nunc demum agnosco. Aut plura exciderunt, 
Veluti κηρία πλάττοντες , aut certe scribendum iv ΰνρίσι 
— ταυταις cap. 28. s. 3 . Sed mentio faui omnino desi¬ 
derari videtur, cuius sunt cellae vel θυρίδες. 
Ibidem; πολνχουν δ’εστί, καϊτό τενΰρήνιον — προ>- 
μηκέστερον· Gaza vertit : Multiplex huius quoque teredi- 
narium est , et longe amplius quam pespae, atque porre¬ 
ctius . Scaliger: Teredinaria quoque structura multis cel¬ 
lis constat, multoque pluribus quam vesparia: atque et¬ 
iam longior est. Camus : elle fait de grandes excavations: 
sa retraite est beaucoup plus grande que velle des guepes et 
plus allongee. Quae postrema interpretatio vocis πολνχουν 
omnium minime laudari potest. Cogitauit autem Gallus 
χουν , terram egestam. Vocabulum dicitur de plantarum 
foecunditate, inprimis frugum fertilitate. Sed Gramma¬ 
tici interpretantur etiam per πολυειδές et πολύτροπον, et 
Guilelmus multiformius vertit. Posui in versione quod 
mihi optimum videbatur. Gaza τενΰρηδόνα male teredi¬ 
nem Plinii interpretatur, quae est diuersa, vt recte monuit 
Scaliger, qui nomen τενΰρηδόνος alicubi in Italia esse ait 
piccica mortuos. 
