522 
CYRAE POSTERIORES 
vt lectorem de mutato versionis ordine a vulgato textu 
graeco multis in locis diuerso ne admonere quidem digna¬ 
rentur, an ipse nouam, textus noui ordini et scripturae 
accommodatam, conscriberem, quod ratio editionis sus¬ 
ceptae postulare videbatur, tandem in eo consilio constiti, 
vt Alberti versionem ex Arabico factam subiungendam 
censerem; quo facto lectoribus de auctoritate codicum 
scriptorum antiquissimorum constare posset. In plurimis 
enim locis codex graecus Guilelmi de Moerbecka conspi¬ 
rat cum eo, quem versio Arabica secuta fuit, quod qui¬ 
dem e versione Michaelis Scoti coniicere liceat, quam 
Albertus reddidit. Atque ita satis asseritur translocatio 
capitum multorum, quam, solam ingenii coniecturam at¬ 
que acumen secutus, vti videtur, Scaliger proposuit et 
Sylburgius admisit. Venerat quidem in mentem , Scaligero 
coniecturam subministrare potuisse versionem antiquam 
Guilelmi, quam ab amicis, vt sibi mitteretur, petierat; sed 
nondum potui resciscere, an vnquam ea typis exscripta 
et publicata fuerit. De Alberti versione maior possit esse 
dubitatio, quam in nouem reliquis historiae libris diligen¬ 
ter Scaliger postea comparauit. Quicquid tamen eius rei 
sit, Scaligeri coniecturam firmat auctoritas versionis ge¬ 
minae antiquae. Contra vulgatum ordinem et textum red¬ 
didit Natalis de Comitibus, cuius versionem, Bernardo 
Naugerio · inscriptam, exhibent opera Aristotelis latina 
facta et Venetiis pluries impressa. Editionem anni i5bo. 
coram habeo. De versione Natalis iudicium meum non 
desiderabunt, qui viri ingenium e ceteris scriptorum grae- 
eorum versionibus cognitum habent. In editione operum 
latina Veneta anni i 552. liber decimus a Ioh. BenlardoFe- 
liciano conuersus extat. Alberti versionem ex editione 
Veneta comparatam cum Lugdunensi omnium emendatis¬ 
sima posui. 
De libro ipso graeco posuit Camus Praefationis p. XII. 
coniecturam satis probabilem, librum a Diogene Laertio 
