AVCTARIYM CVRARVM 
POSTERIORYM. 
Ad[I, i4, 4. Versu 8. ad integritatem loci deest articulas 
των ante ζώων inserendas. Ad extremum huius paginae 
versum in margine numerus sectionis 5. apponendus erat. 
Ad II, i. 2 . Kal τα αριστερά δέ ήττον έχει άπολελυ~ 
μένα των άνθρο')πων , πλήν του ελέφαντας, et sect, 3. 
Μόνον δέ καί άμφιδεξιον γίγνεται των άλλων ζώων άν¬ 
θρωπος. Sententiam eandem repetit de Incessu anima¬ 
lium capite 4. extremo, vnde et sectionis 3. μόνον — αν- 
θρωπος confirmatur. Sed priori sententiae nondum video 
quomodo exemplum elephantis accommodandum sit. Gal¬ 
lus difficultatem sensisse videtur. Posuit enim in versio- 
ne; a 1’egard duquel on observe cP ailleurs. 
Ad II, 3, ι3. επί δέ των άλλων ον τεθεώρηταί πω. 
Athenaeus, qui hanc obseruationem excerpsit 8. p. 353. 
(302. Schw.) addit: τετηρήσθαι δέ φησι τούτο καί επί 
προβάτου καί επί συόςκαϊ επί αίγός. is igitur verba Phi¬ 
losophi ita scripta legisse videri potest: επί δέ τ. ά. ου τε- 
τήρηταί πω τούτο. 
Ad II, ιι, 7· ή μέν ουν άμια — παρατεταμένην Ισο - 
μήκη εχει. Athenaeus 8. ρ. 353. (3θ2. Schw.) hinc posuit - 
ή δέ άμία παρ' ολον τό έντερον παρατεταμένην εχει την 
χολήν . Idem in extrema sectione habet ξιφίας καί χέλι- 
L1 2 
