502 
AVCTARIVM 
δών 9 omisso nomine στροΰΰός. Igitur nunc malim verba 
χελιδοίν, στρουΰός non omissa, sed seclusa, cum libri 
antiquissimi et optimi, quibus vsus est Gnilelmus, et pri¬ 
mus Editor cum Athenaeo, tueri videantur nomina duo, 
certe hirundinis. De passere enim rectius dubitatur. 
E re ipsa et natura iudicium fieri non potest certum, cum 
pisces ipsi quo nomine nunc vocentur, certo definiri vix 
possit. De auium felle locum Athenaeus ita retulit: περι¬ 
στερά δί καί ορτν'ξ καί χελιδών οί μέν προς τοίς έντέροις, 
οί δέ προς τη κοιλία. 
Ad II, 12, η. όλίγας εχει λείας πλάκας. Corrigo in¬ 
serta copula καί λείας, vt supra sect. 6. erat πλάκας πολ- 
λάς καί μεγάλας καί λείας. Ibidem versu vltimo scribe 
Λι&φορά δί. 
Ad II, 12, 10. άνομοιότιμα rectius dant Med. Vcltic. 
et Gazae versio. Confirmat locus de Partibus 4 , 1. καί 
τά σχήματα των σπλάγχνων εχονσι διά ταυτα μακρά καί 
τοίς των άλλων ζώων ανόμοια , διά το' καβάπερ εν τυπψ 
τά σχήματ αυτών πλασίλήναι διά τον τόπον. 
Ad II, 12, ι 3 . De piscibus ventriculi appendices geren¬ 
tibus est: καί ενιοιπολλάς, olov κωβιός, γαλέος , πε'ρκη, 
σκόρπιός, κίΰαρος, τρίγλη, σπάρος. Monui iam olirn in 
Histor. litter. piscium p. 36 . quem Gazae versio musielwn 
nominat, male a Gallo Camo chien de mer reddi. Nus¬ 
quam enim Philosophus singulari numero, sed vbique plu¬ 
rali canes marinos mustelos seu γαλέους dixit. Deinde 
qui nominantur hic deinceps pisces marini, distinguuntur 
ab ipso a cartilagineis, quorum appellatione continentur 
canes marini γαλέοι vocati. Ita enim pergit: είσϊ δί καί 
οΐόλο)ς ονκ εχουσιν, οϊον οίπλείστοι των σελαχωδων. De- 
nioue natura ipsa testatur, canes et cartilagineos plerosque 
omnes fere appendicibus ventriculi carere. Quare γαλέος 
file sedulo fuit etiam in versione distinguendus , eumque 
esse puto, quem latini mustelum vocarunt, Graeci vero 
posteriores γαλήν . De quo nomine quae sunt omissa in 
