CVRARVM POSTERIORVM. 
533 
Historia litteraria piscium, hic subi ungam pauca scripto¬ 
rum loca. Primus est Aelianus de nat. animal. 1 5 . c. 11. 
Εϊη $ a v καί ιχθύς γαλή (editi libri γαλής habent,) μι¬ 
κρός οντος y.al ονδέν τι κοινόν προς τους καλουμένους γα¬ 
λέους εχων. Οί μέν γάρ είσι σελάχιοι καί πελάγιοι καί 
μέγεθος προηκοντες, είτα με'ντοι καί κυνί έοίκασιν η γα¬ 
λή δε, φαίην άν αυτήν, είναι τον καλού μενον ηπατον 
ιχθύς δ 3 έστίν αντί] βραχύς, καί τώ όφθαλμώ έπιμέμυκε· 
κόρας δέ έχει κυανού χρόα προσεικασμένας · καί το μέν 
γένειον έχει τού ηπάτου μειζον, ηττάται δέ αν πάλιν τού 
χρέμητος κατά γε τούτο · πετραίαν δέ ούσαν την γαλήν καχ 
νεμομένην φύκια ακούω πάντων σωμάτων, οϊς άν νεκροϊς 
έντύχη, τους οφθαλμούς καί ταύτην ώς την χερσαίαν έσθίειν· 
Est igitur piscis marinus, paruus, saxatilis, barbatus, si¬ 
milis liepato, oculis caerulescentibus, sed obtectis, ac fucos 
algas que depascitur, et oculos corporum mortuorum com¬ 
edit. Alter locus est Plutarclii de Solertia animalium 
p. 69. ed. Reiskii, p. i 85 . Huttenii, vbi de piscibus grega- 
tilibus narrat, qui simul retium vario genere capiuntur.' 
Deinde subdit haec : αλλά καί προς ταντα μηχαναί ταϊς 
γαλαις, ώσπερ τω λάβρακι * σνρομ,ένην γάρ αισθανόμενος 
{τηνσαγηνην) βία διΐστησι καί τύπτει κοιλαίνων τού,δαφος \ 
όταν δέ ποίηση τη επιδρομή τού δικτύου χώραν, εωσεν 
εαυτόν καί προσέχεται, μέχρις άν προσέλθη. Verum 
dubitatio subit de verbis ταΐς γαλαις in exemplo iuxta la- 
bracem positis, quoniam in superiore loco inter pisces gre- 
gatiles γαλαϊ non sunt nominatae, vt labrax cum aliis. 
Deinde verba quae sequuntur numero singulari, referun¬ 
tur omnia ad labracem, non ad γαλάς. Debebant enim 
in pluralem numerum conuerti. Fortasse igitur verbum 
aliud olim fuit in eo loco , quem nomen mustelarum post¬ 
ea occupauit. Certe huic loco nullam aut valde exiguauj. 
auctoritatem tribuere licet. 
Adii, 12, 1 3 et 17. De piscibus: καί τό τού. εντέρου δέ 
μέγεθος, άπ,λούν καί άναδίπλωαινεχει, ό αναλύεται εις 
