AD LIBRI I. CAP. VII, 
u-l 
beret. Deinceps πρώτον δΐ Camotiana habet. νομίσματα 
liber Tliomae mutatum in νοσήματα habuit; ipse enim 
infirmitates, vertit,,et sequentia aliter scripta vertit: ipsi 
singuli probant. .Legit igitur in suo libro: αυτοί έκαστοι 
δοκιμαζονσι. Gaza: vt enim numos ad id quod sibi quis¬ 
que exploratum certumque habeat, probare solet Ί ita cae -* 
teris quoque in rebus agendum est. Is igitur pariter εκα- 
στ οι scriptum legisse videtur, quam scripturam equidem 
praefero. Pro ούτω δη Thomas ούτω δει reddidit sic opor¬ 
tet: idem denique post εϊτα insertum δε liabuit et vertit. 
C A P V T VII. 
Μέγιστα μεν ούν\ Hunc locum exscripsit isagoge ana¬ 
tomica, Anonymi editionis Bernardi p. 3. 
κύτος , d καλείται 3ώρα'ξ\ Fuerunt qui liaec pro glosse-* 
mate haberent, repeRto vocabulo ύϊώραξ et notione di-i 
versa offensi., Vt puto. Mirationem etiam facere potest>' 
quod S cotus et Alb. er tus lioc quidem in loco pro thorace 
clibanum nominarunt. Sed ecce Etymologicon M, in voce 
ν&ώρα'ξ ita liabet: οίονέΐ τό απολαυστικόν μέρος τον σώ¬ 
ματος το από τον τράχηλου μέχρι των αιδοίων κα,ύληκον 
κύτος, ό καί όλμος καλείται. Loca scriptorum, vbi όλ¬ 
μος de trunco corporis humani dicitur, collecta posuit 
Bernard ad Hypatum p. 1 45 . Cf. etiam ad Nicandri Alexiph* 
versum 287. p. 167. dicta. Noster de Partibus animal. 4 , 
10. άνω d’ έστίν' o' καλούμενος βούραξ από της κεφαλής 
μέχρι της εξόδου τού περιττώματος . Ibidem: τέλος δε τού 
καλουμένου βώρακός έστι τα μόρια τα περί την της π&~ 
ριττώσεως εξοδον της τε ξηρας καί της, νγράς. 
τούτου δε τό ίμπρόσ\}ιον\ Vulgatum τούτω δη μέρη, τό 
μεν πρόσθιον correxit Camus ex R, A. τούτου δέ μέρη 
Med. Canis, εμπρόσ -diov habent Codd. omnes. Cum Camo 
facit versio Thomae. 
τελενταέίον γάρ — πηγνυται ] Cf. BIumenbachii Histo¬ 
riam ossium corporis humani p. 108. ed. prioris. 
