AD LIBRI I. CAP. IX. 
33 
εκείνην δ’ οί μεν αναιδείς, oi δ 3 αβέβαιοι] Vulgatam 
scripturam εκείνων δ 1 ό μέν αναιδής, 6 δ’ αβέβαιος ex 
versione Thomae , Gazae et Galeno correxi. 
C A P V T IX. (vulgo XX) 
”Εστι δέ] Vulgatum δη ex versione Tliomae correxi, 
vti iam olim fieri voluerat Sylburgius. Sequens άπνουν 
non spirans vertit Tliomas. Alcmaeonem secutus est Ar¬ 
chelaus, ex quo Varro R. R. 2, 3 , 5 . De quibus admi¬ 
randum illud , quod etiam Archelaus scribit , non pt reli¬ 
qua animalia naribus , sed auribus spiritum ducere solere. 
Fabulam repetiit Aelianus Ii. A. i, 53 . de aegagris Oppiani 
Cynegetica 2, 34 o. Compara annotata ad Aelianum, vbi 
originem erroris demonstrare conatus sum. 
λοβός] Rufus p. 26. λοβός δέ το εκκρεμές, οπερ καί 
μόνον ’Αριστοτέλης φησϊ του ωτός όνομάζεσ'&αι, τά 
δ 1 άλλα ανώνυμα είναι. Cf. Pollux 2. s. 89. Vnde igitur 
Gazae versio auris pars exterior , cui nomen auriculae , 
parte constat superiore , pinna, inferiore, fibra? Scilicet 
etiam Thomae versio liahet: pars quidem innominata ala , 
haec autem lobus. Fuerunt igitur Codices, vbi πτερυγιον 
scriptum fuit, primum in margine, vt suspicor, a viro 
docto annotatum, quod deinde a librariis fuit textui in¬ 
sertum. Testatur enim Rufus, superiorem auriculae par¬ 
tem nomine caruisse in libris Philosophi. Miror Cami si¬ 
lentium. Idem Tliomas post εχει ante olov additum habet 
reuoluia: itaque άνειλιγμένον additum legit. 
εις δέ τον — ουρανόν ] Foramen palatinum ducit per 
tubam Eustachianam ad auriculam interiorem. Hunc πό¬ 
ρον nunc dicit Philosophus. Statim εις εκάτερον vulgato 
εις ταυτό ex V. R. A. substituit Camus, εις αυτό Med. 
Canis, vertit Tliomas ad ipsum. Veram scripturam reddi¬ 
dit S cotus his verbis : et exit a cerebro pena et peruenit ad 
aurem dextram, et alia vena similiter et peruenit ad sini¬ 
stram, et motus aurium est semper ad istas penas. Haec ex 
C 
