4 ο 
ADN Ο TATIO N ES 
3 . δοκεϊ γάρ είναι τις ίσοφνς] Vulgatum όσφύς ex V. R. 
A. in δοκεϊ γάρ ίσοφυές mutauit Camus , cum Sylburgius 
ex Etymologico Μ. etSuida docuerit iain olim ίσοφνς veram 
esse scripturam. Ita enim auctor Etymol. in όσφνς: ώς 
μεν Αριστοτέλης , η ϊση προς το aveo έμπεφνκυϊα, ίσοφνς 
τις ονσα. Ita etiam Zonarae Lexieon, cuius Editor nobis 
inde procudit Aristotelem Grammaticum, Diogeni Laertio 
3 f 35 . memoratum. Idem Camus vulgatum, έφ έδραν δν, 
quod est etiam inMed. mutauit in έφεδρα , cum Sylburgius 
recte ex Rufo έφέδρανον scribendum esse docuisset. Locus 
Ruli est libri i. p. 3 ι. πυγαί δέ τα μετά την όσφυν σαρκώ¬ 
δη καί έφέδρανα, έφ ών καβίζομεν * άλλοι δέ γλουτούς κα- 
λουσι. €f. Pollux 2. s. ι 84 . Tliomae tamen versio locum 
aliter scriptum reddidit: terminat autem quod quidem velut 
in sede est glutos. Videtur igitur legisse scriptum περαίνει 
δέ τό μέν οΐον εφ’ έδρα δν γλουτός. 
επί τε'λει του χϊώρακος] Versio Tliomae verba duo po¬ 
strema omisit, quae rectius abessent, ne significatio vo¬ 
cabuli βώ ράκος in tam breui loco tam insigniter mutetur et 
varietur. Ilie enim significat totum truncum, vt supra 
c» 7. Pro διμερές Junt. Basii, διμοιρές liabent. 
καί άεϊ λεϊον — καί ίσον] Vulgatam σαρκώδες καί λεϊον, 
ώς είπεϊν Ισον Camus ex Codd. V. R. A. mutauit in σαρ¬ 
κώδες καί άνισον ιός είπεϊν , interpretatus : partie charnue 
separ e e par une espece de bourrelet. Mediceus liber Iiabet 
seriptum : καί αεί λεϊον. Versio Thomae summitas carnea 
et super plana vt est dicere aequalis. Sed in Lipsiensi Co¬ 
dice est: semper plana. Igitur σαρκώδες καί αεί λεϊον, ώς 
είπεϊν Ισον scriptum legit. Gaza vertit: parte sui prima 
carne propemodum constans et aequabili facie turbinata . 
Scaliaer vulgatam malebat vertere: carne constat laeui et 
O O 
vt ita dicam aequabili. Medicei scripturam et Tliomae 
vnice veram restitui inserta copula καί. Pars opposita , το 
χονδρώδες y non est semper laenis et aequalis, sed potius 
rugosa et inaequalis magnitudine pro diuerso tempore. 
