AD LIBRI I. CAR XI. 
43 
esse κατά ττ}ν γαστέρα, ici est in anteriore et inferiore parte 
trunci, cpiae γαστηρ vocatur; supra vero rectius η όσφύς 
dicebatur διάζωμα των όπισθεν: 
Λιγνών] Vulgatum ^Ίνγνίων V.R. A. mutant in Λιγννων. 
Med. Veneta Λιγνών, vncle versio Tiiornae Egyis. Canis. 
Λιγγνων. Camus Λυχνιών dedit. Verum Λιγνών ex Ii. 1 . 
retulit Eustatbius ad Dionysii Perieg. versu 76. Λίγυας 
Turdulos interpretatus est Gaza. Cf. Reinesii V. Lecfc. p. 74. 
seqq. Fabulam de costis Ligurum paucioribus originem 
Labuisse eandem suspicor cum ea, quae a variis gentibus 
barbaris de animalium costis narratur. Plures enim costas 
ouibus procerioribus tribuunt incolae Carnioliae, teste 
Hacquet in Itiner. Alp. Carniol. T. 1. p. 36 . Idem Molda·* 
viae faciunt incolae, teste Kantemir Descript. Moldau, 
p. 93. vers. german. 
CAPVT XI. (vulgo XV.) 
c /εδον τοϊς με'ρεσι ] Vulgo intersertum εν ante τοις cum 
versione Tliomae omisi. Eadem pro προς τό πρόσωπον 
scriptum vertit οιον τό πρόσωπον , velut facies, deinde 
οσοις οι πόδες. 
2. άγκών, ωλέκρανου, πηχνς ] Aldina, Med. άγκώνος. 
Versio Tliomae liabet: humerus , vina, cubitus , pectus. De-? 
inde condilum pro κόνδυλος. Postea Med. φάλαξ, versio 
Tliomae falax, Ambr. φάλαργος. Pro διήρημένον ex V. R. 
A. διηρΰρωμένον dedit Camus. Versio Tliomae insignem 
arguit varietatem: brachium penes cubitum, manus autem 
interius quidem sed et vola carneum et deariiculatum di¬ 
stinctione. Legit igitur scriptum χειρός δέ τό μέν εντός, 
άλλα καί τό βέναρ σαρκώδες και διηρΰρωμένον διαιρέσει. 
Plinius 11. s. 96. Quibus animalium manus sunt, intus 
tantum carnosae, extra neruis et cute constant. Idem ibi¬ 
dem seot. 1 14 . ex Aristotele posuit haec: Igitur vitae bre¬ 
vis signa ponit ->—pluresque in manu incisuras nec perpe¬ 
tuas. Contra longae esse vitae —- in manu vna duas in-r 
