5α 
AD NO TATI ΟΝ ES 
&IX οΐονεί εντερον εύρος εχον, εϊτα εντερον πλατύ είλι- 
γμένον έπιεικώς πλατύ. In Reg. ante επιεικώς πλατύ repe¬ 
titum extat εύρος εχον. V ersio Tliomae : venter autem 
hominis similis canino est: non multo enim intentius ma¬ 
ior·, sed similis velut intestinum amplitudinem habens: de¬ 
inde intestinum simplex conuolutum rationabiliter latum. 
Scoti ita habet: Venter vero hominis assimilatur ventri 
canis, quamuis sit amplior , et exit e ventre intestinum. 
επιεικώς πλατύ] Vulgatum εύρος εχον ex V. R. A. et 
versione Tliomae correxit Camus. 
ίο. η δε κάτω κοιλία] Saepius hanc nominauit noster 
in sequentibus. Rufus p. 38 . το δέ κώλον και η κάτω κοι¬ 
λία καλείται' monet eamdem Homero νειαίρην dici. Si¬ 
militer latini scriptores. Cato de R. R. c. i 56 . et i 58 . hinc 
aluum superiorem pro ventriculo dixit. Plinius n. s. 79. 
JL ventriculo lactes in homine et oue , per quas labitur cibus, 
in ceteris hillae: a quibus capaciora intestina ad aluum, 
hominique flexuosissimis orbibus. Idcirco magis auidi 
ciborum , quibus ab aluo longius spatium. Hic conficiuntur 
cibi ; hinc in aluum delabuntur. Media haec vmbilico ad¬ 
nexa in omnibus, in homine suillae infima parte simi¬ 
les , a Graecis appellatur colon, vbi dolorum magna causa 
est. Cf. dicta ad Catonis locum p. 198. 
νμην πιμελώδης) Tliomae pellicula. Sequentia υπέρ δέ 
τών έντερων minime mesenterio conueniunt, sed potius 
omento; quare C. Hofmann Var. Lect. p. 85 . scribendum 
censuit: το δ’ έπίπλοον από μέσης της κοιλίας ηρτηται 
νπέρ τών έντερων. 'Εστι δέ την φ. — άμφόδονσι. Το δέ 
μεσεντε'ριον etc. Quam equidem emendationem probo, ita 
tamen, vt post άμφόδονσι censeam scribendum: Μεταξύ δέ 
τών έντερων το μεσεντ. Ceterum Camus verbum έστϊ vulgo 
post μεσεντε'ριον et ante τούτο καί πλατύ positum omisit 
cum Codd. 
έξηρτηνται] Versio Tliomae oritur habet. Vulgo dein¬ 
ceps καί δι αυτού legebatur, sed καί cum Codd. omisit Ca- 
