AD LIBRI II. CAR I. 
63 
M. Canis. Rlien. Eodem verbo in eadem re Vtitur de In¬ 
cessu c. i 3 . Sequebatur vulgo ονχ όντως ώς λέγονσί τινες. 
Aldina Junt. ονχ όντως λέγονσί τινεζ. Basii. Sylb. ονχ ού¬ 
τως ώς λέγονσί τινες. Camot. ονχ όντως ώσπερ λέγονσί 
τινες · Mecum Med; Rlien. ονχ Οντως ώσπερ ελεγον ex Ca¬ 
nis. V. R. A. dedit Camus. Noster de Incessu c. 9. καί περί 
των ελεφάντων ό παλαιός ην λόγος τοιοντος ονκ αληέτης 
ών: nempe antecesserat ενδέχεται καί μη εχοντος καμπήν 
τον σκέλονς κινεϊσΰαι , ώσπερ τα παιδία ερπονσι. Cf. ibidi, 
c. ι 3 . Ceterum dottrinam Aristotelis de motu et flexione 
artuum et articulorum humanorum contrario motui qua¬ 
drupedum erroneam esse apparet. Erroris autem causa 
in eo sita est, quod os humeri et coxae in quadrupedibus, 
anprimis longipedibus, breue, adstrictum et corporis te¬ 
gumento communi comprehensum est, neque ita, vt in 
homine, quadrumanibus animalibus, vrso et elephanto, 
liberam extat moueturque. Itaque diuersa ossa animalium 
cum humanis compararunt falsisque nominibus appella¬ 
runt; quod post Fabricium ab Aquapendente de motu lo¬ 
cali animalium secundum totum p. 342 . ed. Albini et Gal¬ 
lum Barthez monuit Blumenbach Handbuch der verglei - 
chenden Anatomie p. 69. 70. iLa pluribus in animalibus 
σκέλη vocat, qui sunt potius metatarsi; idem valet de 
pluribus ossium nominibus alienis. 
5 . oiov κροκοδείλο)] Ita pro ώσπερ κρ. V. A. ώσπερ κρο- 
κοδείλοις Rlien. Deinde τα σκέλη άμφότερα Rlien. τα 
πρόσέλεν Vat. Postea παρεκκλίνοντα margo Rlien. Plinius 
11. s. 102. oua parientibus quadrupedum, crocodilo, lacer¬ 
tis, priora genua post curuantur , posteriora in priorem 
partem. Sunt autem crura his obliqua humani pollicis mo¬ 
do. Sic et multipedibus, praeterquam nonissima salien¬ 
tibus. Aues vt quadrupedes alas in pipior a curuant, suf¬ 
fragines in posteriora. In quibus plura sunt vel inter¬ 
pretis vel librariorum vitia, quibus tollendis Codicum 
fides non sufficit. Varia tentarunt Dalecampius et Pintia- 
