AD LIBRI II. CAR IL 
75 
non satis esse accuratam statim videbimus. Supra erat: 
τους δέ μη έχονσυ πόδας, ονραί καί κέρκου καί τα τουαντα 
το κάτωθεν μέρος ευσί. Ex piscibus et σελαχεσυ nominauit 
τα κερκοφόρα et in exemplo posuit βάτον καί τρύγον a ex 
r ai arum genere libro primo. Supra: ετυ τα πλευστά κέρ¬ 
κον εχευ- καί γάρ η φώκη μυκράν εχευ όμοίαν τι) του 
έλάφου. De Part. 2, ι 4 . όσους δέ το σώμα δασύ λίαν πε- 
ποίηκε 3 τούτους ένδεώς εχευ τα περί την κέρκον, ουον επί 
των άρκτων σνμβέβηκε. 4 , ίο. κέρκον δ ’ εχευ σχεδόν ον 
μόνον πάντα τα ξο)οτόκα, άλλα καϊ τα ώοτόκα. 4 , ι 3 . pi¬ 
scibus tribuit ουράν et ονραϊον, et e raiarum genere tor¬ 
pedini ait pinnas esse προς τη ονρ qc; contra βάτος et τρύ¬ 
γων ex eodem genere raiarum κερκοφόρα dicuntur, quia 
caudam longam, mobilem et spinosam habent. Ibidem ve¬ 
spertiliones dicuntur ούτε κέρκον ούτε όρροπνγυον habere, 
illud, quoniam velut aues sint, hoc vero, quoniam qua¬ 
drupedes. Esse vero όρροπνγυον ex pennis fissis composi¬ 
tum. In quadrupedibus tamen promiscue vsurpat vtrumque 
vocabulum. Nam initio κηβος dicitur πίθηκος έχων ουράν, 
postea vero ου δέ κηβου Ρ καΰάπερ έίρηται, έχονσυ κέρκον . 
Simiarum genera varia nominauit primus Aristoteles, 
πυέλήκων vocabulo vsus. Ynus Codex Reg. πυΰηκες 
habet, quae forma videtur solis poetis in vsu fuisse. Ari¬ 
stophanes pluribus locis πίθηκους et in Pace χαροπονς π . 
nominauit. Pindarus semel πίθωνα nominauit. Hesychius 
et Suidas grammatici tradunt, Athenienses simias καλλίας, 
item Lacones καλλίαρ vocasse. Hoc genus omnium optime 
notum habuisse videtur Aristoteles* de cynocephalis vero 
multa sine dubio in Periplis tradita legerat, sed pleraque 
fabulosa ·, igitur his immoratus non fuit magis quam κη- 
βους. De cynocephalis Indicis Ctesiae narrationem ex¬ 
cerpsit Aelianus Η. A. 4 , 46 . ΧουροπυΌηκον obiter nomi¬ 
nat in Capitis sequentis descriptione chamaeleontis. Κηβος 
idem esse videtur, quem κερκοπυέληκον Megasthenes Stra¬ 
bonis libro 5 ; alii vero κήπον vocarunt. Vocabulum vi- 
