?6 
AD NO TATIONES 
detur esse peregrinum. Nomen idem legitur inscriptum 
monumento Praenestino musiuo. Sed variatur mire ani¬ 
malis descriptio apud varios auctores, qui plures eiusdem 
genens species designasse videntur. Equidem his nomini¬ 
bus enarrandis immorari nolo. Extat libellus Liclitenstei- 
nii de Simiarum generibus antiquitati cognitis, quem ad¬ 
eat, qui recentiorum Graecorum scriptorum notitias co¬ 
gnoscere cupit. Plura in his ad liquidum perduci adhuc 
non potuerunt. Nobile Simonidis Pindaro aequalis Fra¬ 
gmentum extat de muliebris generis variis moribus cum 
quadrupedibus comparati, vbi est de similitudine simiae: 
την δ 1 εκ πιθήκου — αϊσχιστα μέν πρόσωπα —- έπ αυχέ¬ 
να βραχεία κινείται μόγις, άπυγος, αντόκωλος, — δηνεα 
δε παντα καί τρόπους έπίσταται, ώσπερ πίθηκος. Vides 
igitur πίθηκον esse genus simiae ecaudatum et natibus 
tritis, quales Romani clunas vocabant. Festus : Cianas , 
simias a clunibus tritis dictas existimant. Primus hoc 
Aristotelis Caput illustrare conatus est Edw. Tyson in 
Anatomia Simiae, Anatomy of a Pygmy p. 80. seqq. 
post etiam Camper. 
d βόνασσος ] Canis. R. A. βόνασος. Deinceps παρά την 
Ilaiovlav et duobus iterum locis sequentibus παρά habet 
Vatie. Articulum την omisit Rhen. Postea Μαιδικην dedit 
Camus pro vulgato Μη δίκην, quod voluit fieri Sylburg. 
Mediam est in versione Thomae. Cf. dicta ad Cap. I. libri 
περί θαυμάσιων p. 4 . in editione Beckmanni. 
11. όφεις] Aldina, Junt. Camot. Rhen. οφις. Deinceps 
Ιχόντων κεράς ex Vat. Reg. dedit Camus, quod sequentia 
ilagitant pro vulgato κέρατα . Post μέχρι τίνος vulgo ad- 
iectum μάλλον cum Codd. suis, Rhen. et versione Thomae 
omisit Camus. Plinius ii. s. 45 . Cornua multis quidem — 
et serpentum, Pariis data sunt modis , sed quae iure cor¬ 
nua intelligantur, quadrupedum generi tantum. — Omnibus 
autem caua et in mucrone demum concreta sunt. Ceruis 
autem tota solida et omnibus annis decidua. -— nulla cerua - 
