A DN O TATI O NE S 
82 
ab ονρφ , dicetur accuratius infra ad Caput de simiis. D,e~ 
• nique νέον ών—τελεωι$εν Rhen. Vulgatum τελεω^είς exReg; 
correxi. Cum Rlien. scripturam recipere dubitarem, vul¬ 
gatum or — τετραποδίζον cum Sylburgio corrigere malui. 
7. Τά δ’ άνά λόγον ] Separatim scripsi, quae vulgo 
iunctim leguntur άνάλογον , longe diuerso sensu,, quem 
magis etiam variauit versio Gazae: quadrupes reptat , de¬ 
inde se. erigit hipesque incedit , Sunt quae ex proportione 
incrementa partis ptriusque capere, soleant, pi canis . Vi¬ 
detur igitur addita legisse haec: έπειτα όρφουταί τε καί 
δίπονς βαδίζει- Talem apodosin flagitare etiam videtur 
protasis τό πρώτον ; sed Codices a Camo et me comparati 
tacent. * 
μείζω εχει] Ita pro μείζονα Rlien. Deinde λοφονρα de¬ 
di ex Med. Rlien. pro λοφονρια. Ambr. όλοφουρια habet, 
Versio Tliomae iubata. In Theophrasti h. pl. pluribus 
locis λόφονρα nominantur, vt ab Eustathio ad Homerum, 
inprimis liist. pl. 3 , 18. quem locum Scholia ad Nicandri 
Alexiph. 611. excerpserunt,. sed κολόφονρα posuerunt, 
cum locus Callimachi ab iis positus, quem etiam Aelianus 
H.A. 9, 27. respexit, λοφονρων etymologiam et descriptio¬ 
nem apertissimam exhibeat: ερπετά, των αιεί τεβράφα- 
ται λοφιαί. Addunt Scholia: λόφονρα δε' είσ l βόες, ή- 
μίονοι- Noster praeterea nominauit I, 6. et i 3 . et 16. vbi 
Codices et Edd. nullam varietatem habent, quam miror 
h, 1 . Camum tenuisse, qui ex Med. λοφονρα scriptum po¬ 
suit, cum reliquis in locis Editiones λόφονρα , etiam in Eu¬ 
stathio exhibeant. Denique vulgatum γίνεται , ύστερον, δε 
τό από (vbiAldina, Basii, et Sylb. δε habent) ex Junt. Ca- 
mot. Codd. suis, versione Tliomae et Gazae correxit Canius. 
Versio Scoti hunc locum omisit. Rhenanus cum Aldina.et 
Bas. facit; is hic et vbique ονβέν et ονβείς scriptum ha¬ 
bet. posterius ab pngula vertit Thomas. Nunc ad rem, de 
qua noster de Part. 4 , 10. πάντα γάρ έΰτι τά ζώα νανώδη 
ταλλα παρά τον άνθρωπον · νανώδες γάρ εατιν, ον τό μεν 
