AD LIBRI II. CAP. IV. 
% 
Camus pro κάτω δε. Pro βλε'πουσι V. R. A. εχονσιν ha¬ 
bent. Postea γενόμενος dedi pro γεννωμενος ex Rhen. 
γενώμένος Leon. Camotiana. Denique όδόντας τους μεγά¬ 
λους, άδηλους μέι/τοι το πρώτον scriptum vertit Thomas. 
ώστε εργον είναι ] Verbum είναι omittit Rlien. Plinius 
11. sect. 6 2. elephanto intus ad mandendum quatuor .* 
praeter que eos , qui prominent, masculis reflexi, feminis 
recti et proceri . Postrema sunt vel ex errore interpretis 
vel ex diuersa scriptura orta. In lingua consentit Aelianus 
Η. A. 4 , 3 i. at Plinius ii. c. 6i. latam male dixit, vbi 
altam vel latentem corrigendum esse monuit Camper De¬ 
scriptiori p. 4 /. Discrimen dentium a philosopho annota¬ 
tum nullum esse statuit etiam Camper p. 52 . quamquam 
vario modo curuati reperiantur. 
CAPVT IV. (vulgo VII.) 
των μέν γάρ] Rlien. των τόΐς μεν γάρ habet. Verba την 
δ’ oipiv σιμός Thomas vertit visu hebes, quasi σιφλός scri¬ 
ptum legisset, attollit in sublime faciem suam Albertus. 
Verba καί χαυλ. υποφαινομένους omisit Scoti versio. δι- 
χαλον Codd. omnes hic et vbicunque vocabulum occurrit. 
Ita δίχαλον ζυγόν Hesychius ex poeta tragico nescio quo 
posuit. Pro ηλίκον ονος Thomas maior asino. Postea ως- 
περ δόρατος Rhen. Pro vulgato δόρατα, quod habet etiam 
Venetus, Thomas scuta nominat. Scotus: quapropter 
parantur ex eo solutcires (lego sotulares) corrigiae . Plinius 
ii. c. 3 q. corii crassitudo talis, vt inde tornentur hastae . 
Sed idem 8, 25 . Hippopotamus tergoris ad scuta galeas¬ 
que impenetrabilis, vnde Scaliger scribi maluit κόρυβας , 
Sylburgius θώρακας , Maussacus plura tentabat ita: μέ¬ 
γεθος δ' εστϊν όνου, του δε δέρματος τό πάχος ηλίκον 
ωστεοϊο. Albertus habet: ex eius spissiore fiunt soleae cal¬ 
ceorum, ex tenuiore fiunt corrigiae cingulorum. Idem in 
fine addit: et hoc genus animalis est fissi labii inferius . 
lia scilicet vertit verba άνερρωγός στόμα εχει, quae for- 
