9 6 
ADNOTATIONES 
branes fortes, qui delevent sensiblement au dessus de celles 
qui couvrent le surplus du corps . Scilicet de interioribus 
loquitur Philosophus, et nunc pulmonum singularem for¬ 
mam et firmitatem explicat, vti iam olim monui in Priore 
Physiologiae Amphibiorum Specimine anno 1790. edito 
p. 4 i. vbi totum hoc caput de chamaeleonte sum inter¬ 
pretatus. Addo locum Theophrasti apud Plutarchum de 
Solertia animalium p. y 3 . ed. Reiskii, p. 187. Huttenii, vbi 
de colorum mutatione est: μεταβάλλει 6 χαμαιλε'ων — υπό 
δέους άλλως τρέπεται, φύσει ψοφοδεης ών καί δειλός' 
σννέπεται δε καί πνεύματος πλήθος, ώς Θεόφραστος * 
ολίγον γαρ άποδεί παν τό σώμα τον ζώου πλήρες είναι 
πνευμονος, ώ τεκμαίρεται τό πνευματικόν αυτοί) και διά 
τούτο προς τάς μεταβολάς εντρεπτον. Coloris igitur mu¬ 
tationem a timiditate repetebat Theophrastus, ad quam 
conferre putabat spiritus multitudinem pulmone ingenti 
contentam, quo paene totum corpus sit refertum. Hinc 
etiam patet, quo sensu supra dixerit philosophus της 
χροιάς μεταβολή εμφυσώ μένω αυτώ γίγνεται, i. e. corpore 
inflato fieri coloris mutationem. Atque ita de Partibus 4, 
11. ισχνότατος ό χαμαιλέων των ώοτόκων καί πεζών έστι 
πάντων’ όλιγαιμότατον γάρ έστι πάντων' αίτιον δέ τό 
της -ψυχής ηθός έστιν αυτώ · διά γάρ τον φόβον γίγνεται 
πολύμορφος · κατάψυξις γάρ ό φόβος δι ολιγαιμίαν καί 
δι ένδειάν έστι θερμότητας. Ex quo postremo loco Pli¬ 
nius 28. s. 29. Similis et magnitudine est supra dicto cro¬ 
codilo (terrestri), spinae tantum acutiore curuatura et cau¬ 
dae amplitudine distans. Nullum animal pauidius existi¬ 
matur, et ideo versicoloris esse mutationis. Pulmonum 
membranaceam structuram laciniis multis transuersis au¬ 
ctam pinxerunt Yalisnerius et Perraltus. 
χρόνον ισχυρώς , βραχείας έτι κινησεως] Vulgatum χρό¬ 
νον, βραχείας ισχυρώς ετι κινήσεως sola Thomae versione 
confisus correxi. Codices scripti nihil mutant, nisi quod 
Rhen. βραχείας δέ ισχυρώς habet. Vitium arguit ineptum 
