ιοο 
A D JN Ο ΓΑΤΙ ONES 
terum Mediceus liber cum sequente capite librum tertium 
exorditur. 
CAPVT IX. (vulgo XIII.) 
c ϊφώρισται ] Rlien. άφώριται. Sequens ρύακας Tliomas 
vertit canales } Gaza alueolos humoris. Plinius 11. s. 95. 
Delphini binas in ima ahio papillas tantum nec euidentes 
et paulum in obliquum porrectas: neque aliud animal in 
cursu lambitur. 
2. τότε των βράγχιων] Rhen. των τε των βρ. Deinceps 
vulgatum δύο οντα προς τα βράγχιά correxi ex versione 
Tliomae. προμιγκεις δύο, οϊον εγχελνς δύο οντα Camot. 
πρ. δυο, οϊον εγχελνς δύο προς Med. Ceterum Tryphon 
Grammaticus apud Athenaeum 7. p. 299. monet Atticos in 
singulari numero εγχελνν, plurali vero έγχέλεις per om¬ 
nes casus frequentasse? addens ' ΛριστοτΟ\ης δ 1 εν τοϊς 
περί ζώων διά τον ι εγχελις είρηκεν. Quod praeceptum libri 
scripti et editi Aristotelis nuspiam secuti sunt, sed termi¬ 
nationem vbique variarunt. 
olov εν Σιφοίίς] Yersio Thomae: cestreus — qui in lacu 
ouat , quasi scriptum legisset κεστρεύς, οϊον εν Σ. 6 εν τη 
λίμνη κύων. Deinceps τανία Med, τεαινία Reg. JNoster de 
Incessu anim. 1,7. καί γε'νος τι κεστρέων, οϊ γίνονται εν τη 
λίμνη τη εν Σίφαις. De Generat. 3 , 11. τά δΐ των ζίόων 
σκωληκοτοκεϊται και των έναίμων, οϊον των γε'νος τι κε¬ 
στρέων και άλλων ποταμίων ίχέλνων, ετι δέ το έγχελνων 
γένος . Sylburgius monuit apud Stephanum Byzantinum et 
Ptolemaeum Σίφαις esse, apud Pausaniam dorice Τίφα. 
Locus est in Boeoticis c. 02 , 3 . situs paludis in Thespiaca 
regione. De eodem vero genere est de Gener. 2, 5 . de pi¬ 
scibus sine sexu: oiov αϊτέ εγχελνς καί γένος τι κεστρέων 
περί τούς τελματιαίονς ποταμούς. Infra 5 , 11. ενιοι δε των 
κεστρέων ον γίγνονται εκ σννδνασμον , αλλά φύονται εκ 
της ίλνος καί της άμμον. Denique 6, ι 5 . άλλα γένος τι 
εστί των κεστρέων τοιοντον, ο φύεται εκ της ίλνος καί της 
