AD LIBRI II. GAP. XI. 
io3 
3. των πετραίων] Ex V. R. τι πετραϊον dedit Camus. 
δίκας] vindictas vertit Tliomas. 
CAPVT XI. (vulgo XV.) 
πώς εχει] R. V. A. ώς ϊχει . Deinde τούτο γάρ διαφ. 
Rlien. 
τω τα μεν] Medie, τω τα μεν λοιπά εναιμα. 
ετι δέ — τετραπόδων ] Haec ex Vatie. Canis. Medie, et 
vers. Tliom. addidit Camus. Sed in Vatie, post ζωοτόκα 
insertum est ώοτόκα. Consentit etiam Albertus p. 4 o. b. 
Verba και ορνις Camotiana omisit, sed Rlien. habet, qui 
tamen postea καί κήτος omittit. 
οφις] Vitiosum est, vt manifestum. Genus enim ser¬ 
pentium ipse antea nominauit. 
στόμαχον μέν εχουσι καί ] Hanc vulgatam ex Medie, et 
vers. Thom. correxi. 
2. όσα ώοτοκεϊ των] Male Medie, ζωοτοκεϊ. 
ουχ όμοιον] Ita pro ov& όμοιον Rhen. 
3 . όσα αϊμα εχει] Haec, vncis seclusa., omittunt Medie. 
Rhen. habuit Albertus. 
καλούνται] καλείται ex R. V. A. Camus dedit, vocant 
Tliomas ex καλονσι vertit. 
ομοίως ’ πλτ]ν] Falsam distinctionem et sententiam ver¬ 
tendo obscurauit Gallus: la tenuite de leur sang et le 
-peu de volume de leur corps font qu?on rtappergoit de sang 
qidau coeur. Indicium vitii habet Alberti versio: nisi quia 
in corde vaccae , quin et cerui et quorundam aliorum ali¬ 
quando ossa reperiuntur. Videtur, igitur scriptum legisse 
πλην οτι έν τή καρδία. Vulgabatur ομοίως πλην εν τρ 
καρδία. "Ιδιον δ’ έστιν etc. quae ita vertit Gaza, nec va¬ 
riant libri scripti. Quod Albertus ceruos nominat, 'ab eius 
errore venit, non a libris. Ipse noster de Part. 3 , 4 . Ge¬ 
ner. 5 , 7. boues et equos, altero loco βοών ενίας } Hie¬ 
rocles Hippiatr. p. 173. ex nostro equos καί ημιόνων εστιν 
ονς nominauit. Plinius : in equorum corde et boum ossa re- 
