AD LIBRI II. CAP. XI. 
io5 
ίππος] Repetit de Partibus 4 , 2. Hierocles Ilippiatrico- 
rump.i/S. ex Aristotele tradit: ούκ εχειν τε προσπεφυ- 
κυιαν την χολήν κείσ^αι γάρ αυτήν παρά το εντερον 
πολλήν καί δυσώδη . Idem ibidem refert ex nostro, equum 
habere πνεύμονα τε τρίβολον , quodC. Gesner. p. 44 g. recte 
in τριίοβον mutauit, Ruellius vero interpres pulmonem 
recte in hepar transtulit. 
φωκη] De Partibus 4 , 2. repetiit de phoca et delphino, 
nec Belonius reperit vesicam, quam tamen cum Seuerino 
et Segero reperit Hartmann et Perrault. Plinius 11. s. 75. 
Praeterea in iecore est et cetis omnibus ; vitulis quidem 
marinis ad multa quoque nobile . 
iv τή κε'ρκω] Hoc plures etiam hodie venatorum asse¬ 
runt. Certum est caudam colorem virescentem intus gu¬ 
stum que amarum habere. Hinc saltim opinio orta videtur 
de bile caudae insidente. 
ο 7 .έγονσύ\ Rhen. ο λέγω, τά μεν. Ante sequens υγρόν 
vulgo insertum δλον omittunt Medie. Rdien. versio Thomae 
et Gazae. Hic posterior etiam τφ σπληνϊ scriptum legisse 
videtur. 
6. ζωντες * ΙγγΙγνονται ] Rhen. ζωντας. Vulgo εγγίνον- 
ται legitur, quod mutaui. fiunt vertit Thomas. Inepte Al- 
bertus neruos pro vermibus nominauit. Aldina ούλων, 
Basii. οΆων habent, quod ex libro scripto in εύλων mutari 
iussit Scaliger. Vimmiculos ex versione Thomae posuit 
Camus, equidem maximis genus imminclis scriptum reperi. 
Plinius 11. s. 4 q. Ceruis inesse in capite vermiculi sub lin¬ 
guae inanitate et circa articulum , qua caput iungitur, 
numero viginti produntur. Auctor libri de natura rerum 
apud Vincentium 18, 3 g. Venatores autem pro experimento 
certissimo prodiderunt , quod ceruo ad aetatem grauidam 
veniente , osse capitis sub oculo terebrato naturaliter (i. e t 
sinu seboso Pallasii) vespae concretae et formatae interius 
ex humore superfluo, vel, vt alii autumant, ex medulla prod¬ 
eunt euolantes: et tunc dicunt eum non posse diutius vi - 
