AD LIBRI II. CAP. XII. 
109 
quens κείμενοί Thomas vertit iacent } igitur κείνται legil 
scriptum. Post κατά φόσιν vulgo sequebatur καϊ ol νεερροί 
τοίς εχουσι κείμενοι τον αυτόν εχουσι τρόπον' vbi εισϊ pro 
εχουσι malebat Sylburgius. Thomas κείνται habuit et 
iacent vertit. Rhen. εχουσι omisit. Sed totum comma vt 
alienum ab h. 1 . et ex superioribus repetitum cum Gaza et 
Scoto recte omisit Camus. 
τοϊς δεξιοϊς ] Rhen. τοίς omittit. Cf. de re I. cap. 17. 
Sequens τείνει δε: dedi ex Rhen. et Thomae versione. 
Vulgo δέ deest. Post κοιλίαν ante διαζώματος Rhen. διά 
omisit. 
ειοηται\ηδη additPihen. et versio Thomae. Deinde ευτ 9 ν 
Vatie. Postea προσπίπτει Editio Basii. Codex Medie. Rhen. 
Denique προς το στόμα pro εις dedi e Rhen. 
5 . άρχόν] Rufus Ephesius p. 38 . προς την έδραν καί τον 
άρχόν. culum vertit Thomas. In libro de Partibus 3 , i 4 . 
est de eadem re d καλούμενος πρωκτός j sed ibi Thomae 
versio άρχόν reddidisse videtur: quanquam Galenus de 
vuluae dissectione άρχόν intestinum rectum ex Hippocrate 
interpretetur. 
άμφώδον τα] Rhen. άμιρόδοντα. Deinde μηρικάζειν 
cum Edd. primis, μηρικίζειν Reg. μηρνκίζειν A. 
επί τα κάτω παρά] Thomas vertit άπό των παρά, cum 
vulgo sit περί. Etiam Camus παρά ex V. R. A. dedit. Gaza 
breuius: ab ore deorsum tendit ad pulmonem septumque 
transuersum. hinc se ad ventrem applicat maiorem. Deni¬ 
que προσβολής habet Pihen. adiectioni Thomae versio. 
Ceterum mirari licet ruminandi modum nusquam ab Ari¬ 
stotele descriptum hodie legi. Ruminantia breuiter expe¬ 
dit infra 9, 5 o. situm breuiter attingit et numerum de Par¬ 
tibus 3 , i 4 . Modum explieauit Daubenton in Memoires 
de VAcad. des Sciences anni 1768. p. 38 q. seqq. Equidem 
hic apponam locum Alberti nescio vnde ductum p. 4 i. a.. 
In talibus enim animalibus esi mery, quod accipit a parte 
oris, valde amplum inferius sicut saccus, et incuruatur 
