AD LIBRI II. CAP. XII. 
117 
tum esse ex κοκύαν. Idem: κοκκιαι, οι πάπποι καί οι πρό¬ 
γονοι. Est id pro κοκύαι. Idem vitiosa habet pro eodem 
Κούκοι, πάππον. Κυκοίας, προγόνους. Suidas κοκκΰαι 
cum Etymol. Μ. Conr. Gesner in Alucone p. q 4 . ait, lio e 
nomen Italicum esse anis nocturnae, ab aliquo forte ad- 
scriptum, vt vocem ascalaphum interpretaretur, et a li¬ 
brariis postea insertum. Camotiana άσκάλαφος omisit. 
Singularis et vnicus locus est in Etymologico M. p. 278. 
Διονύσιος 6 Ασκάλαφος ελε'γετο, η — επειδή μάκρος καί 
λεπτός ι)ν καί ωχρός * τοιοντο δέ έστιν ό άσκάλαφος τό 
ορνεον. In quibus notis non tam auium e noctuarum ge¬ 
nere similitudinem agnosco, quam ardeolarum. Verum ex 
eiusmodi scurrilibus iocis fere nihil arguere licet. 
κύκνος ] Medie. Rhen. κυκλάμινος habent: cicnus , his- 
tarda, noctua, versio Thomae. Deinceps σμικρών ενιοι 
dedi pro τινές ex Rhen. 
