ADNOT. AD LIBRI III. GAP. I. 
1 ] 9 
apud spinam. In Lipsiensi libro est: superfluiditaiis exi¬ 
tum. Aibertus : psque ad partem spondilium y vbi deficiunt 
costae , et ibi concurrunt in vnum orificium f quod est qui¬ 
dam porus y qui est aliquantulum supra anum y per quem 
est exitus superfiuitatum apud spinam dorsi. 
περί έκαστον] Med. περί έκαστου αυτου. Camot. Canis, 
etiam περί έκαστου. Reg. Arnbr. αυτών omittunt, περί 
έκαστου ίδίοις dedit Camus, in propriis circa vnum quod+ 
que diligentius versio Thomae. 
ωχρότερους] Tliomas vertit magis fuscos. Aibertus in¬ 
serit: et in quibusdam apparet color eorum per se et in 
quibusdam 'sunt cooperti et inuoluti pannis contextis. 
συναπτών εις εν] ita pro εν a Rhen. et versio Thbmae, 
vbi est in vnum. Adporum vnum Aibertus. Deinceps an¬ 
seri et gallo habet Aibertus. Hunc locum de atiium pene 
illustrauit Aldrouandus Histor. Allium T. III. p. 108. et 
Tannenberg Spicileg. de Partibus genitalibus masculis 
Auium Goettingae 1789. In ansere et anate penem longum, 
sed in gallo nullum reperit Harvey de Generatione p. 16. 
προσπεφνκασι ] Tliomas vertit copulati sunt, 
μεν την ώραν] Artieuluhi την omisit Rhen. 
έπιδηλότατα] Edd. pr. έπιδηλώτατα. Sequens φάτταις 
Tliomas vertit fassis y Aibertus turturibus. Deinceps vul¬ 
gatum οϊονται ενίοτε ούδ* εχειν ex Medie. Rhen. versione 
Thomae, Gazae et Scoti correxit Camus multi putant 
Aibertus. Postea όρχετς αυτά cum Codd. Cami Rheh. sed 
ipsos est in versione Thomae. 
6. τώ έμπροσθεν]. Ita pro tqi πρόσ&έν Rhen. Deinceps 
extus in manifestos habet Tliomas , puto vitio scribae. 
αύτονς εχουσι κα& αύτονς] Ita pro αυτών ’εχουσι ex 
Med. Canis. Rhen. versione Thomae Camus, hi quidem 
ipsos habent per se testiculos. Aibertus vero : prominentes 
per se quasi distincti. Pro όσχεα Tliomas habet oshlea .. 
Edd. pr. εν ante ttj καίουμένη omittunt. 
7. καί άΏ.οι] Sylburgiana δέ adiecit e±. Gamotiana-i. 
