126 
A D JN O TAT IONES 
vnlgato επί t -ήν· Ante Sylburgianam erat Ιπί τον* Rhen* 
υπό τω ωμοπλάτη, sub spatula versio Tliomae. 
ας άποσχωοιν, όταν το~\ Variant libri. Leon. Isingr. V. 
R. A. άποσπώσι , quod recepit Camus, vertens: on oupre 
ces veines : qui praeterea όταν το υπό τ. δ . dedit : άς ύπο- 
σχίζονσον νπεράχονσαο όταν νποδράμη λύπη, αί δ ' έτο 
περί. Med. άς άποσχίζουσον αί καί παρέχονσιν όταν νπο¬ 
δράμη λύπη, αί δ * έτο καί περί τ. κ. vel άς άποσχίζουσο 
καί αί νπερέχονσο. Rlien. et Venetus liabet άς νποσχοζου- 
glv αί νπερέχονσαο όταν νποδράμη λύπη. Deinceps Vene- 
tus cum Med. liabet αί δ’ έτο καί περί την κοιλίαν την σπλ. 
κ. τ. ηπ. Gaza vertit: quibus adigere cultellum solemus, 
quoties aliquid sub cute affligit. Tliomas: quas ramificant 
et extollunt, quando incidit tristitia: eae adhuc et circa 
ventrem. Scoti: cum contingit homini dolor, eleuabuntur 
et apostemabuntur. Alberti ita: sed in quantitate vena 
haec est minor duabus dictis. Signum huius dicit esse, 
quod cum contingit homini dolor in parte illa, intumescunt 
ibi venae et eleuatae ad superficiem aliquam ibi aposte - 
mantur. J^enae autem quae sunt in circuitu stomachi siue 
ventris prope venam hepatis et splenis extenduntur sursum 
et procedunt per ascellas et brachia ad partes manus. Quae¬ 
dam etiam earum non tantum ascendunt, sed extensae etc. 
Ego cum Sylburgio censeo άποσχωσο dictum pro άποσχά- 
ζουσο . Alterum άποσπώσι sensum non habet. Post αν δε 
το ex Rlien. καί addidi. 
7. ύπο τούς μαστούς ] Ita pro εος τ. μ. Med. versio Tlio¬ 
mae. Deinceps statim από τούτων εκάτεραο Rhen. sed 
versio Tliomae prius έτεραο omisit. Postea από έκατέρον 
τείνουσο Rhen. τείνουσο etiam versio Tliomae reddidit. 
Denique Med. εκάτεραο δ’ νπό το δέρμα. 
επεοτα λεπτότεραο] Intersertum vulgo ετο cum Υ. R. Α. 
omisit Camus. Deinceps vulgatum νπό των σαρκωδών εκ- 
7 τίνεταο ex Canis. Med. Rhen. versione Thomae correxi. 
Vulgatum Gaza reddit a carne ebibitur , Scotus et Albertus 
