AD LIBRI III. CAP. XI. i 5 9 
σκει ex Rlien. et versione Tliomae correxi, έκ τότε malebat 
Sylburg. 
CAPVT XI. (vulgo XIII.) 
όμοιος δ* έστιν ] Rhen. et versio Tliomae όμοιόν έστιν. 
Pro τιλτόν ex Med. Canis. Rhen. versione Tliomae et Scoti 
reposui τατόν , quod cum graecum esse non putaret Camus, 
εκτατόν reposuit. Thomas extensibile, Scotus neque exten¬ 
duntur dixit. Gaza vulgatum interpretatur euulsile. Paulo 
antea verba καί λεπτω omittunt A. Reg. Postea ύμην post 
καρδίαν recidit Camus auctoribus Codd. suis nescio an om¬ 
nibus. ψιλός ύμην deinde Gazae est ipsa membrana sincera. 
Denique omisso sequenti καί pergit Rhen. et versio Tlio¬ 
mae ψιλού μεν ά τε τα οστά, nudatque ossa. De Partibus 3 , 
11. πάντα δέ τά σπλάγχνα εν νμένι έστί. — ό δέ νμην την 
φύσιν τοιοντος * πυκνός μεν γάρ -— άσαρκος δέ — λεπτός 
δέ, ώστε κονφος -— μεγίστου δέ καί ισχυρότατοι των ύμέ- 
vojv είσϊν οϊ τε περί την καρδίαν καί περί τον εγκέφαλον .— 
ταυτα δέ κύρια μαλιστα της ζωής, vbi vulgatur τοίς ζυιοίς. 
Μ e cum facit versio Gazae et Tliomae. 
2. το έπίπλοον ] Medie, καί έπίπλονς ό ύμην * εχει δέ 
έπίπλονν. Sequens ραφή male interpretatur Albertus : et 
pendentia zyrbi circa intestina assimilatur suturae cuidam. 
De Partibus 4 , 3 . εστι δέ το μέν επίπλοον ύμην τοίς μέν 
στ έαρ έχονσι στεατώδης, τοίς δέ πιμελην πιμελωδης. — 
φύεται δέ τό επίπλοον όμοιοος τοίς τε μονοκοίλοις και τοίς 
πολυκοίλοις έκ μέσης της κοιλίας κατά την ύπογεγραμμένην 
οΐον ραφήν, vbi Codex Accoramboni ηρκται δέ τό επί- 
πλοον habet, quod reddidit Gazae versio; ipse Philosophus 
paulo postea: καί διά τούτο άπό μέσης ηρτηται της κοι¬ 
λίας. vbi Thomae versio et Gazae oritur habent, igitur 
ηρκται scriptum legerunt. Cf. supra i, 16. Plinius ii. s. 
8o. Ventriculus atque intestina pingui ac tenui omento in¬ 
teguntur, praeterquam oua gignentibus. Postremum vnde 
habeat, nescio. 
3 . ηχελώνη μόνον\ Reg. μόνη. Vtrumque recte dicitur. 
