A D N O TAT IONES 
160 
Alb^rtrts : Ouans autem animal non habet vesicam praeter 
genera lacertarum et praeter animal, quod Coha vocatur, 
quod etiam vicinum est generi lacertarum, licet sit pigrius 
illo. De Partibus 3 , 8. πλην ai χελώναν των φολιδο)- 
των — ότι at μέν $αλάττιαι σαρκώδη καν εναιμον εχου- 
σι τον πν εν μονά καί όμοιον τω βοείω, αΐ δέ χερσαναί 
μείζω η κατά λόγον. — κύστιν μέν ούν tacta μόνον των 
τοιούτων εχει — η μεν ι 9 αλαττία μεγάλην, at χερσαΐαι 
μικράν πάμπαν . Plinius 11. S. 83 . Infra aluum est a priore 
parte vesica, quae nulli oua gignentium, praeter testudi¬ 
nem: nulli nisi sanguineum pulmonem habenti: nulli pe¬ 
dibus carentium. — Vesica membrana constat, quae vul¬ 
nerata cicatrice non solidescit: neque qua cerebrum aut 
cor inuoluitur: plura enim membranarum genera , 
ηδητ οιούτον] Rhen. η δ?] omisit. Deinceps ούν post μεν 
cum Reg. Ambr. omisit Camus, διΐησιν Albertus interpreta¬ 
tur a vesica mortuorum nunquam exit hiimiditas vrinae. 
Postea vulgatum ’ξηράς συστάσεις ex. Med. correxit Camus. 
Recte etiam versio Thornae. Albertus: residet ex vrina 
superfluitas terrestris sicca glutinosa. Milii tamen verbum 
adhuc deesse videtur εγγίγνονται, et ξ?]ραΙ συστάσεις prae¬ 
ferrem, quo sequens εξ ών referatur. Versio Scoti apud 
Bartholomaeum 5 , 44 . et forte aggregatur in vesica super¬ 
fluitas sicca , et ex eo contingit lapis. 
άναλόγων] Vulgatum άνάλογον correxi. Sequens του- 
τοις repudiant Μ. V. R. A. vnde εχει τούτον τον τρόπον 
edidit Camus. 
CAPVT XII. (vulgo XVI.) 
εναιμοις πάσιν\ Rhen. εναιμοις εστϊν εν πάσι μεταξύ . 
Deinceps vulgatum άνάλογον iterum correxi. Pro τοϊς 
όστοϊς Thornae versio τούτοις scriptum vertit. Gazae ver- 
sionem verborujn έπϊ μήκος μόνον , nec venarum aut ner¬ 
vorum modo in longum secari tantum idonea, reprehendit 
Mercurialis Var. Lect. 6. c. 10. Sequens μεν ούν των ζωων 
addito μεν ex Med. Vat. et versione Thornae dedit Camus. 
