AD LIBRI III. GAP. XVI. 
1.69 
tem nullam neque . Deinde δυείν dedi exRhen. pro δυοίν. 
Postea εις έρια — έκπληξη idem liber, ex quo vulgatum 
in fine έκπηγνυσι correxi. 
6 . 'ΰηλαζόντυιν] Locum liunc de coagulo, vnde vulgo 
Caput XXI. exordiuntur inepte, Codices miram in modum 
variatum liabent. Vulgo erat: βηλαζόντο)ν έστϊν εν τη κοι¬ 
λία ' γίνεται, ονν η πυετία γάλα εχον εν εαυτω πυρ, ο εκ 
της τον ζώου *&. Nihil mutauit Camus. In Reg. margo τυ¬ 
ρόν habet pro πυρ. Medie, τυρόν · εκ δέ της habet cumRhen. 
Gazae ver sio: est ergo coagulum lac ignem habens intra 
sese , quod cum animalis tepore concoqueretur, caseum 
traxerit. Thomae: Adhuc autem lactentium est in ventre ; 
fit quidem ergo coagulum lac habens in se ipso caseum: 
ex animalis autem caliditate decocto lacte. Albertus vul¬ 
garem lectionem reddere videtur. InRhen. margo tanquam 
vulgarem lectionem hanc habet: 3 ηλαζόντων. τούτο γάρ 
εν τη κοιλία γίνεται γάρ η πυετία γάλα "εχον εν εαυτω πυρ- 
Thomas scriptum legit: γίνεται μεν ονν. In vulgata scri¬ 
ptura tentauit quaedam C. Hoffmann Var. Lect. p. 8g. sed 
nihil nisi verborum ordinem mutauit infelix ille Criticus. 
Addo nunc locum de Partibus 3 ,1 5 . εχουσι δέ την καλούμένην 
πυετίαν τα μεν πολύκοιλα πάντα, των δέ μονοκοίλων δασύ¬ 
πους. ’Έχει δέ τά έχοντα των πολνκοίλων την πυετίαν οντ εν 
τη μεγάλη κοιλία οντ έντω κεκρυφάλο) οντ εν τω τελευταίο) 
ήνυστρο), άλλ' εν τω μεταξύ τού τελευταίου καί δύο των πρω- 
των εν τω καλούμενοι έχίνω · έχει δέ ταύτα πάντα πυετίαν 
διά την παχύτητα τον γάλακτος · τά δέ μονόκοιλα ονκ "έχει * 
λεπτόν γάρ τό γάλα των μονοκοίλων. Αιό των μέν κερα¬ 
τοφόρων πηγνυται, των δ ’ άκεράτων ού πηγνυται τό γάλα . 
Τω δέ δασύποδι γίγνεται πυετία διά τό νεμεσΰαι όπωδη 
πόαν ο γάρ τοιοντος χυμός συνίστησιν εν τη κοιλία τό 
γαλα τοίς έμβρύοις. Αιότι δέ τοϊς πολυκοίλοις έν τό) έχίνω 
γίνεται η πυετία, ειρηται έν τοίς προβλήμασι. Sed locus 
Problematis hodie non extat. Celerum ibi versio Thomae 
viridem herbam interpretata potius ποώδη πόαν scriptum 
