ι;ο 
A D Ν Ο TAT IONES 
reddidisse videtur. όπώδης est succo fici simili succo 
turgida herba. Acetosellam interpretatur Hartmanu de 
Pboca cap. 8. 
καί η τού δασνποδος] Versio Gazae: atque etiam quod 
leporis est. Thpmae: et quidem lepusculi. Legit igitur scri¬ 
ptum καί μεν η τού δασύποδος. Deinceps άρίστη δε πυετία 
νεβρού Rhen. Plinius 11. s. 96. Coagulum hinnulei, leporis, 
hoedi laudatum. Praecipuum tamen dasypodis, quod et 
profluuio alui medetur, unius ptrinque dentatorum: 
το πλεϊον Ιμάσ&αι^ rj ελαττον γαλα] Vulgatum το πλέον 
η ελαττον βδαλλεσέϊαι γάλα correxi ex Rhen. qui tamen 
τω habet. Pro εν Φάσει versio Alberti habet in Epheso, 
εν Φάσιδι Vatie. 
αί μεγάλαι] Omisit haec versio Thomae, vbi est: epy- 
rontae autem vaccae idt. Deinceps vulgatum βδάλλεται 
correxi e Rhen. et statim vulgatum γίνεται δέ ζώα [ού] 
καί τάλλα μεγάλα τετράποδα ex Med. et tribus versionibus 
correxit Camus. Vulgatum ov ex όνου ortum deleri volu¬ 
erat Sylburg. In versione Thomae est: Fiunt autem prae-* 
ter asinum et alia magis ernpize et quadrupedia, suprascri- 
pto alio vocabulo supra ernpize. Camus ex suo libro posuit 
fiunt praeter asinum et alia magna Epira quadrupedia . In 
Rhenani libro lacuna est magna. Copulam post εύβοσΐαν 
versio Thomae omisit. Ad mentionem canum Albertus 
haec apposuit: et dicit Auicenna, quod canes illius terrae 
sunt maximi et hirsuti : et similiter est apud nos in zelan- 
dia, vhi sunt magnae vaccae : ibi enim etiam sunt maximi 
canes et hirsuti. 
ΤΙυρρικά — ΤΙνρρου] Noster infra 8, 7. διό oi iv τη Ήπει¬ 
ρο) τάς καλούμένας Πυρρίχας βούς εννέα ετη διατηρονσιν 
άνοχεύτονς καί καλούσιν άποτανρους, όπως αύξωνται.* 
Τούτων δέ τό μεν πληΊλος είναι φααι περί τετρακοσίους, 
Ιδιους των βασιλέων * εν άλλη δέ ζην χώρα ου δννασΰαι, 
καίτοι πεπειράσβαι τινάς. Plinius 8. s. η ο. tn nostro orbe 
Epiroticis lausanaxima, a Pyrrhi, vt ferunt, iam inde regis 
