AD LIBRI III. GAP. XVI. 
171 
cura. Id consecutus est , non ante quadrimatum ad-partus 
vocando. Praegrandes itaque fuere , et hodieque reliquiae 
stirpium durant. At nunc anniculae fecunditatem poscun¬ 
tur. Obiter Epiroticarum vaccarum meminit Aelianus H. 
A. 3 , 33 . Idem 12. c. 11. boues Chaonios memorat, aThes- 
salis et Epirotis λαρινονς vocatos, τής σποράς της των 
Τηρυόνου βοών. Athenaeus 9· ρ· ^76. λαρινονς dictos ait 
από τίνος κώμης Ηπειρωτικής Ααρίνης, qu anquam alii 
aliter. Scilicet Hercules Geryonae boues ex Erythia ab¬ 
actos dicitur per Epirum et Thesprotiam traduxisse, ex 
quibus sit orta illa stirps Epirotica. Apollodorus 2, 5 , 1 o. 
είχε φοίνικας βόας, ών ήν βουκόλος Ενρντίων. Hinc 
variae gentes stirpem duxisse obiter memorantur. Eosdenx 
boues κεστρίνους in Larissa Thesprotiae appellatos fuisse 
tradunt Scholia ad Aristophanis Aues versu 465 . et Pacem 
versu 924. exscripta a Suida in vocabulo λαρινοί. Ex Ge¬ 
ryonae stirpe hac deriuabant etiam Syri boues magnos, 
quos αϊΰωνας, rufo colore, vocat Oppianus Cyneg. 2, 102. 
ΐΐυρρικσ.ς vel ΤΙυρρίχας quidam a rege Pyrrho, alii a co¬ 
lore rufo deriuabant. Huc facit, quod Apollodorus Geryo¬ 
nae boues φοίνικας, Oppianus αί'&ωνας appellant. Nescio, 
vnde suinseritEustathius, quod posuit in Commentario ad 
Dionysii Perieg. versum 588 . in insula Erythia ouium lac 
11011 facere ορρόν, sed misceri aquam, atque ita caseum 
inde fieri. Varro R. R. 2, 5 , 10. Transmarini Epirotici 
non solum meliores totius Graeciae, sed etiam Italiae. Co¬ 
lumella 6, 1, 1. aliae formae sunt Asiaticis , aliae Gallicis , 
Epiroticis (bubus) aliae. De canibus Varro R. R. 2, 9, 5 . 
a regionibus appellantur Lacones, Epirotici, Sallentini. 
Sunt Athamanes et Molossi, quos iuxta nominat Gratius 
versu 181. Molossos clamosos vocat Lucanus, tacitis cani¬ 
bus opponit Seneca Hippolyti versu 32 . 
8. μηδική] Versio Scoti melga habet. Alberti: sicut 
granum rubeum, quod meiega vocatur, quod quidam su- 
rigum vocant. Sequens καί seclusi post υροβοι, quod 
