AD LIBRI IV. CAP. I. 
1 7 9 
μόνο) τούτω διαφέρει τω μεγέθεΐ' γίνεται δέ καί τριών σπι¬ 
θαμών. τό δέ χρώμα έστιν υπέρυθρος, καί τών όδόντων > 
τον μέν κάτω έλάττονα έχει, τον δέ άνω μείζονα, άμφω 
δε μέλανας καί όμοιους ρέγχει ίέρακος , άνασχισθεϊς δέ 
κοιλίαν έχει όμοίαν ταϊς ύείαις. quae falsa vt sint, vide¬ 
tur in causa esse inscitia excerptoris. 
όδόντες ] De Partibus 4 , 5 . εχουσι δέ τά μέν μαλάκια 
περί τό καλούμενον στόμα δυο όδόντας καί έν τω στο μάτι 
αντί γλώττης σαρκώδές τι, ω κρίνουσι την έν τοϊς έδεστοϊς 
ηδονήν . Athenaeus y. ρ. 323 . ex nostro liaec retulit: την 
σηπίαν δέ φησι πόδας εχειν οκτώ, ών τους υποκάτω δυο 
μεγίστους, προβοσκίδας δυο, καί μεταξύ αυτών τους ο¬ 
φθαλμούς καί στόμα, έχει δέ καί όδόντας δύο, τον μέν άνω, c- 
τον δέ κάτω, καί τό λεγόμενον όστρακον έν τώ νώτα)· έν 
δέ τή μΰτιδι ό θολός έστιν' αυτή δέ κείται παρ αυτό τό 
στόμα, κύστεως τρόπον έπέχουσα. Quae rectius leguntur 
de Partious 4 , 9. de sepiis et teuthidibus: αί μέν γάρ τούς 
άνωθεν τών όδόντων εχουσι καί τούτων τούς έσχάτους δύο 
μείζους, τούς δέ λοιπούς τών οκτώ δύο κάτωθεν μεγίστους 
τούτων — καί οι έσχατοι δύο μείζους τών μέσων, ότι τού- 
τοις συνυπηρετούσιν. vbi ex Gazae Codice addenda sunt 
verba εξ μικρούς hoc ordine: άνωθεν τών όδόντων εξ μι¬ 
κρούς εχουσι. Gaza enim vertit: pedes supra dentes senos 
exiguos eorumque nouissimos duos maiores. Veram esse 
doctrinam Aristotelis docui de Molluscis p. 12. Addam nunc 
reliqua Athenaei verba ex nostro, vt ait, excerpta: εστι δέ 
ή κοιλία πλακώδης καί λεία, όμοια τόίς τών βοών ήνύ- 
στροις. Τρέφονται δέ αί μικροί σηπίαι τοϊς λεπτοϊς ιχθύ- 
δίοις, άποτείνουσαι τάς προβοσκίδας ώσπερ ορμιάς, καί 
ταύταις θηρεύουσαι . Vbi vocabulum πλακώδης male ver¬ 
tunt in latitudinem patens. Aristoteles Η. A. 2, 17. echi¬ 
num ait ruminantium intus esse τραχύν καί πλακώδη, con¬ 
tra τό ήνυστρον liabere πλάκας πολλάς καί μεγάλος καί 
λείας, vbi Gaza concellatum et crustatum, deinde cancellis 
et crustis vertit. Vide ibi annotata. 
M 2 
