I 
AD LIBRI IV. CAP. I. 181 
καί τοίς σχημασιν εκείνων διαφέρουσιν, διά τό καί τό σώμα 
παν εκ μαλακωτέρας συνεστάναο σαρκός. 
παχύτερον~\ grossius Thomae, spissius Alberto, laxius 
Gazae. Scaliger πλατύτερον malebat, quod in Vaticano re- 
perit Saluianus. 
11. σπλάγχνον δ’ ούδέν] De Partibus 4 , 5 . τάδε καλούμενα 
μαλάκεα καί μαλακόστρακα πολλην έχει προς ταύτα δια- . 
φοράν' εύβύς ουν την τών σπλάγχνων άπασαν ονκ έχει 
φύσιν ' ομοίως δέ ουδέ τών άλλων άναίμων ούδέν. — έτυ 
δέ ών εν εκ εν έχουσι τά σπλάγχνα τά έναιμα τών ζώων, ού- ^ 
δεν υπάρχει, τοίς τοιουτοις' ούτε γάρ φλέβας εχουσιν ούτε 
κύστιν, ουτ άναπνε'ουσιν, άλλα μόνον άναγκαίον εχειν 
αύτοΐς τό άνάλογον τη καρδία. etc. 
μύτιν~\ Med. Ganis. Venet. μύστιν — βορόν habent. 
Versio Thomae: mistim et in hac tholum vel tJiorum suum 
nigrum. Ego in libro Lips. legi intestini pro mistim scri¬ 
ptum. Scotus: membrum quod dicitur mastix, in quo est 
sperma et nigrum . Vat. βόλον habet. 
βολόν\ De Partibus 4 , 5 . προς βοηβειαν δέ καί σωτη¬ 
ρίαν ϊχει ταυτα τον καλονμενον βολόν εν χιτώνι νμενώδεο 
προσπεφυκότα ( quoddam nigrum —- copulatum versio 
Thomae) την εξοδον εχοντι καί τό πέρας, ηπερ άφιάσι τό 
περίττωμα της κοιλίας (male τό εντερον inserit Thomas ) u 
κατά τον καλουμενον αυλόν. Ούτος δέστίν εν τοίς ύπτιο ις* 
'Έχει μεν ουν πάντα τά μαλάκια τούτο τό μόριον ίδιον, 
μάλιστα δέ η σηπία καί πλεϊστον' όταν γάρ φοβηβώσι 
καί δεδίωσιν, οϊον φράγμα προ τού σώματος ποιούνται 
την τού υγρού μελανίαν καί βόλωσιν. Αι μέν ουν τευ- 
βίδες καί πολύποδες εχουσιν άνωβεν τον βολόν έπί τη 
μύτιδι μάλλον, η δέ σηπία προς τη κοιλία κάτω' πλείω 
γάρ έχει , διά τό χρησβαι μάλλον. Τούτο δ * αύτη συμ¬ 
βαίνει , διά τό πρόσγειον, μέν είναι τον βίον αυτής, μη 
εχειν δέ άλλην βοηβειαν, ώσπερ ό. πολύπους -, ο,γάρ πολό- 
πους εχει τάς- πλεκτάνας χρησίμους καί την χρώματος με¬ 
ταβολήν , η συμβαίνει αυτόν ώσπερ καί η, τού βολού πρόε- 
« 
