AD LIBRI IV. CAP. L 
i 85 
Casauboniana contra fidem Codd. liabet. Deinde βολβοτύνη 
Codex A. In loco Epicharmi comici ab Athenaeo ibidem 
apposito memorantur in apparatu coenae ηοταναί τευΰίδες 
(volatiles teuthides ) χ 1 ά δυσώδης βολβίτις. vbi nuperus 
Editor metri causa, vt ait, βολβιτίνη scripsit. Formam 
όσμνλη agnoscit etiam Hesy chius, vbi όσμύναι interpre¬ 
tatur βολβητίναι, θαλάσσιοι. vbi scribendum esse όσμύλαι 
monuerunt iam alii. Simul formam βολβιτίνη inde cogno¬ 
scimus. Idem δελιδώνη, όσμυλίας ίχΰύς habet, quod ex 
ελεδωνη vitiato ortum habet. Hinc simul formam όσμυ¬ 
λίας accipimus, Όσμύλον iuxta polypum vulgarem nomi¬ 
nat cum Oppiano Halieut. i, 3 o 5 . Aelianus Η. A. 5 , 44 . et 
9, 45 . Idem Aelianus Suidae in h. v. tradit: ελεδωνη είδος 
πολύποδος, ητις εχει μίαν κοτυληδόνα καί εστιν επτά- 
πους. Sed denumero pedum vereor, vt Grammaticus aut 
scriba recte exscripserit locum; μία κοτυληδων vero de 
vnica acetabulorum serie intelligendum videtur. Deni¬ 
que Artemidorus Oneirocritici 2, i 4 . inter marina anima¬ 
lia exossia nominat haec: πολνπους, τευΰϊς, άκαληφη, 
ναύπλιος, πορορυρίων, σηπία, vbi Codex Venetus alter 
habet άκαλύφη, ναύπλιος, άληνων, πορερνρεων. vbi noua 
et ignota vox vitii suspicionemTacit etiam in porphyrio¬ 
ne aliunde ignoto. Suspicor igitur in vitiosis vocabulis 
latere έλεδώνη, πομπίλος. 
Iam varietate nominum explicata rem videamus. Ron- 
deletius duo genera Aristotelis pro vno eodemque habet, 
quod ipse vidisse testatur, longioribus brachiis, quam po¬ 
lypus vulgaris habet, vnicaque acetabulorum serie, et 
odore moschi, quem siccatum etiam seruet. A Graecis re- 
centioribus μοσχίτην vocari ait, quod nomen in Pselli 
libro de Diaeta reperitur. Beloniusidem sentiens narrat ab 
Italis Moscarolo, Moscardlno etMoguntino propter odorem 
vocari. Gillius duo genera distinguit, alterum odore foetido, 
alterum odore grato. Hoc Graecis hodiernis μοσχίτην, 
Massiliensibus Musco vocari, et longitudine tenui bra- 
