A D N O TAT IONES 
194 
\~ersa adhibuerit. De Partibus 4 , 8. vbi est: διαφερουσι 
δέ, ή οί μεν κάραβοι έχουσιν ουράν, οΐ δέ καρκίνοι ονκ 
έχουσιν ουράν * τοϊς μεν γάρ διά jro' νευστικοις είναι χρή¬ 
σιμος ή ουρά * νέουσι γάρ άπερειδόμενοι οίον πλάταις 
ανταις' τοις δέ καρκίνοις ουδέν χρήσιμος, διά το πρός - 
γειον εϊναι τον βίον αυτών καί είναι τροογλυδυτας—οί 
μέν ουν κάραβοι καί οί καρκίνοι πάντες την δεξιάν έχουσι 
χηλήν μείζεο κοίϊ Ισχυροτέραν · inde Scaligeri emendatio¬ 
nem supra sect. ι.τω μή εχειν χηλάς confirmatam philo¬ 
sophi ipsius auctoritate recepi. 
5 . μώνυ'ξ ] Edd. pr. R. A. μονώνν'ξ. Deinceps vulgatum 
νπτίω * ή μεν γάρ ζήλεια μεγάλας έχει καί έπ ϊλαττον τά 
πρός τώ τρ. ex Med. et Yeneto correxi. Eamus partem 
emendationis dedit relinquens καί έπ J ελαττον τά. quare 
eius versio falsa est. Sequentia etiam corrupit, cum ex 
Aldina, versione Gazae et V. A. ederet καί ουκ έπ. ’ έλάτ- 
τονα. Cum Med. facit versio Thomae: jpinnulas — femella 
quidem magnas habet et permutata apud collum. Albertus: 
alae quae sunt in dorso multa, et versus collum sunt mino¬ 
res. Veram scripturam ex Codice annotauit etiam Acco- 
rambonus. Totum membrum de pinnulis maris in versio¬ 
ne Thomae, vt in Codice Niphi, deesse monuit Camus. Τρά¬ 
χηλον ex vsu vulgi caudam nominat Philosophus; item fa¬ 
ciunt Galli. Ita κεφαλή polypi corpus dicebatur. Ceterum 
πτερύγια nunc dicit Philosophus non extremas caudae 
pinnas, sed appendices inferioris caudae, quas in carabis 
describit infra 5 , 17. De Generatione 3 , 8. πλάκας vocat. 
Sunt veluti pinnulae hirsutae, quibus oua dispertita ra¬ 
cemi instar adhaerent. In carabo agnoscere non potuit ad¬ 
huc quisquam, cum verum carabum etiamnum ignoremus. 
ταύτα μικρά ] V. A. μικρά καί ταϋτα λεία. Sequens 
ομοίως vulgato ομοις substituit Camus ex Camot. M. Canis. 
R. versione Thomae. Postea κέρατα pro κεράτια dedi ex 
Med. cornua Thomas vertit. 
6 . πάντων τούτιον] Ex V. A. τοντιον άπάντων dedit Camus. 
