AD LIBRI IV. CAP. IV. 
2 g 3 
Εωληνες η αυλοί [η δόνακες, άρόενές είσι καί ’&ηλειαι , αϊ 
καλούνται όνυχες . διαφοράν δ ’ έχουσι · καΰαρτικαί γάρ 
είσιν αί βήλειαι, ουρών κινητικοί, ύγραίνουσι * σκευάζον¬ 
ται δέ άνοιγόμενοι. 01 δέ πρόσφατοι καί μεγάλοι μελά - 
νοράβδωτοι κατά την έτερόχροιαν άρρενες, ταρακτικοϊ 
ουρών. — οι δέ ελάχιστοι γλυκείς' γλυκύτεροι δέ αί £η~ 
λείοι · είσϊ δέ μονόχροαι. Άκμάζουσι, δέ βέρους. Plinius 32 . 
s. 53 . solen siue cados siue donax siue onyx siue dactylus. 
idem sect. 32 . Purgatur vesica et pectinum cibo. Ex his 
inares alii donacas, alii aulos vocant, feminas onychas. 
Vrinam mares mouent. Dulciores feminae sunt et vnicolo- 
res , Vbi vox pectinum vitiosa est aut excidit vocabulum 
solenum. In Diphilo et Xenocrate obiter animaduerto di¬ 
verso sensu dici ραβδωτός , quam ab Aristotele. Hic enim 
sect. 3 . cum dixisset λειόστρακα , in quibus etiam solenes, 
pergit: τά δέ τραχυόστρακα — καί τούτων τά μέν ραβδω¬ 
τά εστιν, οΐον κτεϊς καί κογχών τι γένος, τά δ*άρραβδω- 
τα, οίον αϊτέ πίνναι καί κογχών τι γένος. Idem Aristote¬ 
les alibi columnarum striaturam ράβδωσιν dixit. Contra 
Diphilus et Xenocrates colorum virgas intelligi voluerunt, 
quo sensu etiam vestes virgatae dicuntur. De feminis vni- 
coloribus Plinius io. s. 5 1, ita: vnguesque veluti igne lu¬ 
centes in tenebris, etiam in ore mandentium, et sect. 87. 
concharum e genere sunt dactyli ab humanorum vnguium 
similitudine appellati . His natura in tenebris remoto lu¬ 
mine alio fulgere claro j et quanto magis humorem habeant, 
lucere in ore mandentium, lucere in manibus, atque etiam 
in solo ac veste decidentibus guttis, vt procul dubio pateat, 
succi illam naturam esse, quam miramur etiam in corpore. 
Vngues et dactylos συνωνύμως Plinius videtur appellasse; 
verene an falso, iudicare non possum. Hodie genus hoc 
pholadem appellant et ad πολύπορα referunt, cum testis dua¬ 
bus cum minore accessoria constet. De luce pholadum nar¬ 
rat et Plinii fidem tuetur Reauinure in Memoires deVAcad. 
1723. p. 287. Idem ibidem anni 1772. p. 126. pholadis 
